O río Ulla volveu ser este domingo 2 de agosto a liña de defensa da historia. Un ano máis, e xa van máis de seis décadas desde aquel afastado 1960, a localidade de Catoira viaxou no tempo ata a Alta Idade Media para revivir unha das batallas máis icónicas do calendario festivo galego. A Romaría Viquinga, declarada de Interese Turístico Internacional, congregou a miles de persoas no contorno estratéxico das Torres de Oeste, que volveron erguerse impasibles como o muro definitivo contra as hordas do norte.
O momento cumio da xornada vivíuse coa chegada dos drakkars, as embarcacións tradicionais nórdicas que emerxeron entre a bruma do río. A bordo, ducias de tripulantes ataviados con peles, cascos e escudos romperon a calma do val aos gritos de “¡Úrsula, Úrsula!” e “¡A pola defensa de Iria Flavia!”. A recreación simbolizou, cunha mestura de rigor histórico e teatralidade desbordante, as incursións que entre os séculos IX e XI pretendían abrirse paso cara ás riquezas de Santiago de Compostela.
Ao pisar terra firme, o choque entre os invasores nórdicos e os defensores locais converteu o recinto histórico nunha fervenza de emoción. Porén, o combate non deixou feridos, senón toneladas de viño vermello co que se bañaron loitadores e espectadores por igual, transformando a violencia lendaria nunha auténtica festa da irmandade e a tradición.
A Romaría Viquinga non só reafirma o seu papel como o gran motor turístico e cultural da comarca do Salnés en pleno mes de agosto, senón que demostra a capacidade do pobo de Catoira para transformar os episodios máis escuros do seu pasado nun espectáculo único no mundo. Cando a marea comezou a baixar e o viño secou sobre as pedras milenarias das Torres de Oeste, a fortaleza quedou de novo en pé, agardando xa o retorno dos barcos nórdicos o vindeiro ano.
