Hai xente moi miserable. Chamando ratas, animando á caza e á pesca de migrantes por parte de responsables públicos é un evidente delito de odio e unha carencia de ética e moralidade da máis elemental. Os cidadáns normais non podemos unir o noso silencio ante tantas barbaridades máis propias de sociedades antidemocráticas e autocráticas.
O que sucede coa migración irregular é consecuencia da falta de oportunidades, de marxinación social e de exclusión social de miles de persoas e familias que viven en países con réximes ditatoriais.
Iso mesmo ocorreu en plena ditadura militar franquista, cando moito miles de cidadáns españois cruzaron o océano ou as fronteiras europeas para buscar unha vida mellor. Co posto e pouco máis saíron á aventura para que as súas familias deixasen de pasar fame, acceder a unha vivenda en propiedade e que os seus fillos puidesen estudar. Non podemos continuar mirando para outro lado e ser máis empáticos coa realidade dos máis vulnerables.
Son persoas, que viven en países aos que explotamos todas as súas riquezas naturais, desde occidente, como coa pesca abusiva e descontrolada, a explotación de minas, o cultivo do cacao así como a explotación da man de obra africana pola súa falta de cualificación e situación de vulnerabilidade.
