Penso que non existe unha patroa ou patrón que esperte tanta devoción entre os mariñeiros galegos como a Virxe do Carme. E, sen embargo, na maior parte dos portos galegos non se lle tributa a homenaxe que lle corresponde debido a que na maioría das celebracións do Día do Carme, a data foi trasladada á semana das festas populares, sendo Ribeira e A Pobra unha boa proba do que afirmo.
Son moitos os mariñeiros que conservan o costume de non traballar o 16 de xullo, secularmente de celebración da patroa do mar, malia que sexa esa unha data que non consta como de descanso a efectos laborables. Si o é, sen embargo, nas festas patronais, con procesión marítima incluída e na que participan centos de visitantes que embarcan máis co desexo de experimentar a sensación de “navegar” durante máis ou menos unha hora que pola relixiosidade que ese feito esperta. É evidente na procesión previa á marítima polas rúas das vilas e cidades, na que a presencia masculina é tan só testemuñal cando, en anos anteriores os homes portaban a imaxe da Virxe do Carme e as mulleres -en número inmensamente maior- levaban os cirios de acompañamento procesional deixando no asfalto o testemuño da reverencia.
Vai uns anos, e por mor dun accidente ocorrido a bordo dun dos barcos que formaban entre os que procesionaban, as autoridades marítimas prohibiron a estadía a bordo dos barcos de persoas alleas á tripulación destes. Pouco durou: puido máis non sei se a fe ou o desexo de “revoltear” acompañando á Señora. Máis o caso é que a procesión segue vixente.
É do pobo mariñeiro, con tintes eclesiásticos.
