“Cobran puntualmente y pagan tarde”. José Castro López

29 Xuño 2026

Vivimos pendientes de grandes conflictos y de injusticias lejanas y, con frecuencia,
olvidamos atropellos que ocurren a nuestro lado. Uno de ellos es la deuda de los
ayuntamientos con los proveedores que les prestan servicios que en Galicia es un
problema que afecta, en mayor o menor medida, a las corporaciones de las ciudades y
de muchas poblaciones.
El caso de Santiago resulta paradigmático: tarda en pagar a sus proveedores 85 días de
media, casi el triple del plazo legal, y mantiene más de quince millones de euros
pendientes de abono. Una situación que ha llevado a Hacienda a intervenir para
adelantar cerca de ocho millones destinados a pagar facturas que el Concello no ha sido
capaz de atender.
Lo más llamativo es que no estamos ante una falta de liquidez, sino ante un problema de
gestión y es especialmente injustificable que el Ayuntamiento coloque treinta millones
de euros a plazo fijo para obtener rentabilidad financiera mientras empresas y
autónomos esperan meses para cobrar trabajos ya realizados, y la Hacienda de todos
paga sus facturas. Puede ser legal, pero es imposible considerarlo justo.
Resulta aún más doloroso que esto ocurra bajo un gobierno que llegó con el discurso de
poner a las personas en el centro de su gestión, de defender a los trabajadores, a los
pequeños empresarios y a quienes sostienen la economía diaria de la ciudad.
Los ediles que gobiernan Santiago viven alejados de la realidad empresarial y no saben
que detrás de cada factura pendiente no hay simples apuntes contables, hay personas.
Hay pequeños empresarios que han comprado materiales, pagado salarios y cumplido
sus compromisos con la administración esperando recibir, en tiempo y forma, aquello
que se les debe. Y una deuda de unos pocos miles de euros representa, en muchos casos,
la diferencia entre continuar abiertos o desaparecer.
No basta con pronunciar discursos de sensibilidad social. La verdadera defensa de la
gente -y esto vale para todos los concellos deudores- se demuestra en decisiones
concretas y una de las más básicas es pagar a quien ha cumplido sirviendo a la
administración municipal.
Los ayuntamientos no pueden convertirse en deudores privilegiados a costa de sus
proveedores. Por eso, antes de hacer anuncios, campañas de imagen u otras iniciativas,
tienen la obligación elemental pagar, de cumplir con quien trabaja para lo público.
Exigir el pago puntual de impuestos a los administrados, también a los proveedores, y
no cumplir con el deber de pagarles transmite un mensaje demoledor. En Santiago
alcanza una gravedad especial cuando el dinero público se lleva al banco para obtener
rentabilidad mientras se retrasan las obligaciones contraídas con los autónomos y
pequeños empresarios que sostienen buena parte de la economía de la ciudad. ¿Es esta
la forma de entender la gestión de lo público?

Outros artigos

“España, dos estrellas. Alberto Barciela

ESPAÑA, DOS ESTRELLAS Este país es imposible inventarlo. Ni Azcona con sus guiones, ni Berlanga con sus corrosivas estampas de lo cotidiano, ni Picasso con sus trazos fragmentados, ni Dalí con sus deformados dibujos, ni Valle con sus esperpentos, ni Carandell con sus...

+

Martes 21, xornada de sol e lixeiro ascenso das máximas

Xornada con tempo maioritariamente seco, solleiro e de corte estival tanto na capital galega como en todo o litoral sur, aínda que coas habituais brétemas matinais da época. As Rías Baixas: o sol gañará a partida ás brétemas costeiras No litoral atlántico, a xornada...

+

Persoa trasladada logo dun incendio nunha cociña en Rianxo

Unha persoa foi evacuada ao Hospital Clínico de Santiago tras un lume que queimou a campá extractora e os mobles da cociña dun piso na rúa de Xosé María Brea Segade, en Rianxo. Foi a Policía Local a que informou ao 112 Galicia do incendio dez minutos despois das 5...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“La estrella y el Mundial”. José Antonio Constenla

“La estrella y el Mundial”. José Antonio Constenla

Ha terminado el Mundial y uno tiene la sensación de haber asistido a uncampeonato extraordinario pese a quienes lo organizaban. Porque, mientrasmillones de personas seguían con pasión cada partido, la maquinaria del fútbolmundial parecía empeñada en recordarnos que el...

“O pano negro” – Lois Alcayde Dans

“O pano negro” – Lois Alcayde Dans

Supoño que, como lle ocorre a moita xente, cando abro o meu álbum familiar máis vello, as fotos en branco e negro teñen de paisaxe tanto o campo como a cidade. Ambos aparecen coa normalidade do mesmo paso do tempo. Nas imaxes, o escenario de fondo faise difícil de...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.