Estaremos chegando ao remate da guerra entre Irán e Estados Unidos de América por unha vía que non sexa a da imposición polas partes contendentes de condicións para poder navegar seguros polo estreito de Ormuz?. De ser así, que papel podería xogar na adopción de medidas alleas aos seus intereses o goberno israelí?.
Hai unha vía alternativa á guerra Irán-EUA que beneficie a Oriente Medio como territorio subministrador de petróleo e gas, e a Occidente e China e outros países como receptores do combustible: a aposta polo coñecido como corredor Ro-Ro, unha solución que combina o transporte marítimo co terrestre para conectar o golfo de Ormuz e Europa sen necesidade de atravesar o estreito, formulación que modifica substancialmente a actual inestabilidade no devandito paso obrigado para a maior parte dos buques petroleiros de Occidente.
Europa e Exipto apostan actualmente por unha alternativa que evite este paso estratéxico, afectado polo conflito entre Irán e Estados Unidos.
O descenso do tráfico marítimo e o encarecemento dos seguros transformaron esta ruta tradicional nun cú de botella cada vez máis problemático: baixa drásticamente o tránsito de buques ao tempo que se disparan os custes asociados do transporte; multiplícanse as primas de riscos de guerra e as empresas loxísticas reformulan as súas rutas. Mesmo chegan a recorrer, nalgúns casos, ao transporte aéreo.
Por este motivo aparece a aposta do denominado corredor Ro-Ro, a ruta que enlaza o porto exipcio de Dametta ao de Trieste (Italia), desde onde as mercadorías cruzan por estrada ata o mar Roxo para continuar cara a países coma Emiratos Árabes Unidos, Omán ou Catar. Un sistema que reduce os riscos derivados de toda a tensión xeopolítica e que gaña protagonismo entre exportadores, especialmente para mercadorías sensíbeis no tempo, desde a súa posta en marcha a finais de 2024.
Cunha capacidade actual de 420 camións semanais, o proxecto comeza a se consolidar coma unha alternativa real que, por certo, non é a única que se baralla: outros países estudan a posibilidade do uso de oleoductos ou novas rutas para evitar o estreito de Ormuz, opcións con límites de capacidade -segundo informacións publicadas- máis caras e que tamén representan riscos, polo que non resolven totalmente o problema.
Segundo opinións difundidas recentemente, a vía Ro-Ro non so da resposta a unha urxencia, se non que pode converterse nunha solución estábel a longo prazo.
Estaremos verdadeiramente nas portas da resolución do problema?.
