Israel acusa a España de “xogar un xogo raro e incomprensíbel, incumprindo as súas obrigas no marco da OTAN”. Nada di da súa irresponsabilidade no incumprimento do Dereito Internacional.
Donald Trump, presidente estadounidense, coida que España “é unha perdedora, son moi hostís. Non son bos compañeiros, e nós tampouco imos selo con eles”. É o que temos: interpretacións e guerras ilegais que só provocan máis dor e desprazamentos forzosos, porque na realidade as guerras non fan outra cousa que causar máis mortes, máis dor e desprazamentos forzados cada día, cada hora.
A Comisión Española de Axuda ao Refuxiado (CEAR) entende que os ataques de Israel e Estados Unidos contra Irán constitúen unha grave vulneración do dereito internacional e que están a provocar unha escalada bélica de consecuencias que poden ser devastadoras para millóns de persoas.
Moitos milleiros delas xa tiveron que abandonar os seus fogares e máis de mil, entre elas 165 nenas que se atopaban na súa escola. Unha masacre inxustificábel.
A resposta de Irán, atacando países veciños, tamén causou máis vítimas civís e máis inestabilidade na rexión. E mentres tanto, a situación en Líbano é cada vez máis preocupante: Israel rompe por enésima vez o acordo de tregua, acabando coa vida de ao menos 72 persoas e provocando máis de 80.000 desprazamentos forzosos. Isto ten que rematar. O que o mundo necesita, agora e sempre, é poder vivir en paz.
Respectar o dereito internacional e adoptar un acordo de alto o fogo incondicional de todas as partes é o que se precisa.
Certamente, e como dixera en 2015 o tristemente desaparecido José Mujica, “o mundo sabe que necesitamos acordos que involucren a todo o planeta. Aínda que temos os recursos para todo, non acadamos facelo realidade”.
