“No es la historia de un paraguas” – Manuel Domínguez

27 Marzo 2026

No es la historia de un paraguas.

Esto que narro vino a mi mente todo junto, a golpe, al despertar sin entender razones.

Surgió como una gran foto.

Observo que en casa de mi amigo no tiene paragüero, y le pregunto ¿no tienes paraguas?.

No, estamos en verano, no lo necesito.

A veces en verano también llueve, el paraguas es para todo el año.

Bueno malo será.

Era agosto estaba esperando tomar el autobús para una entrevista de trabajo buen salario, buenas compensaciones y él estaba muy cualificado.

Ya conocéis esas tormentas de verano, pues si, ese día, las calle se convirtieron en ríos.

Consecuencia de la espera, perdió el autobús, la posibilidad del trabajo.

En esta vida hay quien come huevos y hay quien alimenta gallinas.

No entiendo las razones, todo esto apareció en mi mente sin pensar, así de golpe.

Creo, pienso que es una muy buena moraleja.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...