Oxalá che toque a lotería! Demasiado contento está o pai de familia tras acadar un acordo coa entidade financeira para a sinatura dunha dación en pago da súa vivenda habitual. É unha maneira de agradecer o noso traballo. Respóndolle, oxalá toque! Sempre é unha satisfacción poder axudar ás familias humildes e traballadoras que se senten como culpables dunha situación na que só son vítimas inocentes.
Dúas irmás, de mediana idade, buscan axuda para evitar quedarse na rúa. Sobreviven sen ingresos e a pesar de todo manteñen a cabeza alta, mirándoche fixamente aos ollos. Saben que os casos de desaloxos, que sentían afastados e vían sentadas no sofá fronte ao televisor, agora téñenos máis preto e poderían ser unhas tristes protagonistas. Pan con atún e algún que outro prato de pasta é o menú co que se atopan, cada día, no seu fogar. O peor de todo é que a súa nai ten propiedades e diñeiro suficiente para poder sacalas dese inferno pero pasa delas, sen ningún cargo de conciencia.
Chega unha muller. Respira con dificultade e antes de senta fronte a nós rompe a chorar. Levántome, doulle un abrazo e pregúntolle pola súa situación. Apenas chegan a fin de mes e de pagar a hipoteca xa nin llo expoñen. Ten medo a quedar na rúa, xunto ao seu marido e os seus dous fillos menores. Poñémola en contacto con varias ONGs e os servizos sociais para as axudas de emerxencia necesarias. Coméntanos que sabe coser e conseguímoslle unha máquina para que poida arranxar a roupa da familia e poida facer algúns traballos para veciños e achegados. Así podería sacarse un diñeiro que necesita para sobrevivir.
Agora o fin do mundo achégase ao Barbanza e neste caso unha familia de Fisterra chámanos para comentarnos que estaría disposta a entregar a súa vivenda ao banco se lle concedesen unha dación en pago. Custoulles suor e bágoas construír a vivenda unifamiliar e agora despois de máis dunha década, ante a falta de traballo e a enfermidade do home xa non poden facer fronte á hipoteca.
Ata cando durará esta sangría para tantas familias inocentes?
