O 14 de xuño próximo, Donald John Trump, presidente electo por segunda ocasión dos EUA, cumprirá 80 anos.
Nado en Nova Iorq, Trump é un executivo que, a maiores, asume ser empresario, político (?) e, cando lle peta, escritor. Complementa estas actividades coas propias dun mal bailarín carente dun mínimo sentido do ritmo que fai que os seus movementos resulten ridículos en sumo grao. Hai quen mantén que, após o feito recentemente en Venezuela polo exército estadounidense, que atacou enclaves importantes para a defensa deste país, e o apreixamento do presidente Maduro e a súa dona, o seguinte obxectivo do presidente de EUA é Cuba, a illa tan ligada a Galicia pola historia, que conserva no último andar do edificio do Centro Galego da Habana o máis xenuíno da historia do que foi a migración galega á terra dos mambises, onde o son cubano irmandou coa muiñeira e o sentimento afouto de galegos e cubanos mantivo sempre en pé, a pesar dos pesares, a unión que aínda hoxe existe entre ambos os pobos.
Cuba non claudica, din os cubanos; e nos montes da Galicia migrante ecoa o berro maioritario do pobo da illa que asume o reto económico para, malia o bloqueo estadounidense, manter no posible o normal funcionamento do país de asegurar os programas sociais, a saúde e o benestar da poboación por moi en precario que se pretenda manter.
O cerco financeiro/militar que se sostén a Cuba desde vai máis de seis décadas por parte dos seus veciños do Norte, non acadou que Galicia rompera os vínculos que nos vencellan, como xa se evidenciou en tempos de Manuel Fraga Iribarne coma presidente da Xunta.
Xa son cinco os petroleiros incautados nun só mes. Algo máis de 7 millóns de barrís foron confiscados. Desde 1962 nunca se producira un despregamento naval norteamericano semellante no Caribe. E Cuba aguanta, resiste a inmensa forza militar e financeira de EUA.
Ata cando?.
