“O berberecho da ría de Noia, perdido e sen posibilidades de recuperación”. Antón Luaces

06 Febreiro 2026

As máis de 1.500 persoas -mariscadoras e mariscadores- que viven do seu traballo nos areais da ría de Noia asisten estoicamente -ende ben que con moito cabreo- á morte de milleiros (toneladas) de crías de berberecho que cubren, coas cunchas  ao sol (cando este racha os nubeiros preñados de auga) que o mar, os regatos e o río esparexen nos bancos deste bivalvo que con tanto afán sementaron e coidaron, sabedores por experiencia de que a súa propia sobrevivencia como traballadores do mar depende da mortaldade por baixa salinidade que os citados bancos marisqueiros poidan soportar.

Chámanlle tren de borrascas ao que non é outra cousa que a maior desgraza que pode soportar o que estaría a piques de ser o toque de diana para o comezo -o dous de marzo- da campaña que levaría a cada unha das casas dos mariscadores implicados unha pinga de optimismo na, en teoría, vindeira primavera.

A praia do Testal, un dos principais bancos produtivos de berberecho, é hoxendía un cimeterio de bivalvos que, mortos a consecuencia dos temporais de choiva e vento do último mes, son a día de hoxe, unha especie de bodoque no enxoval das mulleres e homes que agardaban ilusionados a poxa dos novos lotes de berberecho. Esas cunchas que a marea acocha no Testal non son outra cousa que as bágoas de centos de familias que se ven na obriga de facer fronte a unha situación socioeconómica que, desgraciadamente, é máis que coñecida para todos os que confiaban en que, desta volta, a tocata ía ser outra.

Mais non vai ser así: as catas feitas  nos bancos do Testal, San Cosme, A Misela, Couso, Taboleiro e O Freixo no son, nen  moito menos, optimistas: Os vendavais -con ou sen tren- van continuar, co que a situación  dos bancos, lamentablemente, irá a peor. 

A maior parte da moita cría de berberecho que había no pasado outono non medrou o necesario para dar unha talla comercial e, por riba, o fitoplancton non aguantou na ría, o que tampouco contribuiu ao seu engorde. Sumada a  baixa salinidade nos areais causada polos temporais e a descontrolada apertura das comportas do encoro do Tambre da unha imaxe aproximada do que é unha triste realidade: máis dun 30% do berberecho que había está morto. 

Outros artigos

“El Rey legitimó la Corona”. José Castro López

El Gobierno dio un paso significativo desclasificando documentos del fallido golpe de Estado del 23 de febrero de 1981. Aquel día, con la irrupción de Antonio Tejero en el Congreso, la incertidumbre paralizó al país y la joven democracia española vivió su momento más...

+

“Catálogo de estrellas”. Mario Clavell

Hace tres semanas fue publicado el muy simpar catálogo REGALADE que enumera y da distancias y medidas de ochenta millones de galaxias en el cosmos observable. Distan hasta seis mil millones de años luz, y permite que los astrónomos identifiquen muchas más galaxias y...

+

Publicidade

PEL

Revista en papel

Opinión

“Las cartas que unían familias”. José Castro López

“Las cartas que unían familias”. José Castro López

El cierre del servicio estatal de correos en Dinamarca con más de cuatro siglos dehistoria es una de esas noticias que quedan eclipsadas por la rabiosa actualidad. Sinembargo, su significado es profundo. No se trata solo de una reestructuración logísticade los...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.