Descoñezo se Donald Trump ten un programa de Goberno serio e responsable para USA nesta súa segunda volta á presidencia do país que tantos galegos acubilla. Pero ben podo me referir a Venezuela, cuxas cidades máis importantes, especialmente Caracas e a petroleira Maracaibo, coñezo, e asegurar que a decisión adoptada esta semana pola aspirante a presidenta do país latinoamericano, María Corina Machado, de lle ceder a Trump unha copia ou o orixinal do premio Nobel da Paz como recoñecemento do “grande servizo” prestado aos venezolanos encarcerando a Nicolás Maduro é unha máis das decisións adoptadas para maior groria de quen hoxe rexe a sangue e fogo o destino do mundo arrastrando este -oxalá me trabuque- ao que pode ser un paso sen volta atrás.
Tanto en Caracas coma en Maracaibo a presencia dos galegos é máis que evidente. Como o é asimesmo o seu labor arreo e a entrega da maioría deles ao labor social e cultural que desenvolven a través dos seus respectivos centros ou Casas de Galicia. E non chegaría a comprender o significado da absurda cesión de Machado dun premio Nobel -que seguramente nunca soñaría con ter- a quen é moito menos ca ela merecente, de non entender que lle apeteza máis presidir o seu país -para o que tampouco lle vexo méritos abondo- se no fose porque o mundo está feito de lambecús e outras especies políticas amigas das reviravoltas cuxas actuacións non teñen explicación ningunha.
Que pena de país e que lástima de políticos!.
