Arredor da Muralla romana contrastaba estes días o poderío desafiante dos tractores coa resistencia milenaria das pedras que resistiron guerras; mesmo coma esta, pacíficas e xustas, contra inimigos lonxanos e incógnitos.
Combaten os tractores – de última xeneración ou resistentes de guerras pasadas -, non algo que proceda dos seus concellos, do goberno autonómico, nin siquera do nacional. Protestan por un acordo da U.E. con Mercosur – esperado e temido á vez – que se agarda sexa beneficioso para unha parte do sector agrario e á vez perxudicial para os produtores de carne. Con quedar esto moi arriba, o acordo enténdese como a posibilidade de plantar cara ao déspota non ilustrado que goberna o país máis poderoso do mundo con perigo de ser convertido no menos democrático.
A saber o que poden conseguir os tractoristas, fogueados en accións de protesta arredor do maior símbolo de identidade lucense, porque se os problemas son de explotacións e rendibilidade, as solucións xóganse moi lonxe. E a globalidade na que vivimos só nos permite movementos controlados, breves… e ao que chegamos neste caso é a ver a muralla rodeada de tractores na primeira cadea da tv. de Sánchez, que quizais grazas a iso se entere do problema.
Na realidade de mediados do século pasado, todo dependia do consello de ministros que decidia sobre o divino e o humano. Hoxe os nosos destinos gobérnanse de lonxe, e comprobamos que as instancias máis altas teñen que lidiar á súa vez con axentes máis poderosos e perigosos, que non respectan as reglas do xogo. E se algún parece estar tolo, como se decía en tempos, verdadeiramente, está “tolo de comenencia”.
