“Momentos Altos”. Mario Clavell

11 Novembro 2025

Camino dos minutos pisando hojas caídas de los olmos de Santa Clara. A través de los
auriculares oigo el andante del concierto 2 para piano de Rachmaninov, plas, plas, plas…
Saludo al vecino José Antonio en la parada del bus número 6, y veo nubes blancas entre cielo
azul. El piano gotea unas notas alternadas con la flauta, interpretadas para mí por Lang Lang…,
el Mundo está bien hecho en noviembre.
Esa mañana de martes sacudo las sábanas para algo parecido a hacer la cama. Oigo
RNE y a la pareja de locutores que emiten Sinfonía De La Mañana desde hace una hora. Hacen
bueno el comienzo del día con su buen humor y su múesica.
Me voy mentalmente a Auckland, Nueva Zelanda. Allí son las cuatro de la madrugada,
doce horas más adelante en el reloj, las antípodas: los más duermen. O hacen pan, o
languidecen en la cama de un hospital, velan, limpian calles, o están de parto. El
“simultaneísmo” me permite estar Ahora En todas Partes. Y me voy a Lima, donde mi primo
Albert, con seis horas de retraso respecto de Europa: ahí son las diez de la mañana y dan clase,
caminan, reciben clase, conducen bus, dan pienso a las gallinas. Ejercito el ‘simultaneísmo’ e
intento evocar a Todo el mundo. solidarizarme con los ocho mil millones de habitantes de la
Tierra, los pobrecillos.
Momentos Altos. Doloridos o mollares. Cada momento es potencialmente alto. ‘Todos
los momentos son santos y buenos para los hijos de Dios’, decía mossèn Pere Ribot, en los
veraneos de mi infancia.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Leire”. Xulio Xiz

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...