“El día, los días que tuve miedo” – Manuel Domínguez

12 Novembro 2025

Un frio 20 de Noviembre en televisión española, Arias Navarro, con voz temblorosa, nos anuncia a los ciudadanos.

¡Españoles, Franco ha muerto!

Le había visto en Ferrol, ese mismo año, hundido en el asiento de su Rolls Royce, por esa época en el mismo Ferrol, habían asesinado a Moncho Reboiras, símbolo del BNG, la casita parecía un colador.

Las palabras de Arias Navarro, me trajeron a la memoria aquello de , “Españoles, hemos llegado al borde del abismo, hoy hemos dado un paso al frente.”

Las Cortes españolas formadas por 543 procuradores, ¿permitirían pacíficamente implantar las ideas de Juan Carlos, un pensamiento europeo?.

Por otra parte, el ser oyente de Radio España Independiente, emisora Pirenaica, recibía las opiniones de Carrillo, y otros que llamaban a Juan Carlos, el Breve, resulto equivocarse 100%.

¿Qué pasaría, que incierto momento vendría, cuáles serían los avatares del tiempo, iban los 543 procuradores dejar por las buenas de forma gratuita dejar el poder?.

543, con sus familias y simpatizantes detrás,

Unas 400.000 mil personas desfilaron ante el féretro.

El terrorismo de ETA fue en aumento, en muchos entierros de militares, se escuchaba ¡Ejercito al poder!

Todas las semanas, muertos y secuestros, la reconversión para entrar en Europa, es decir destruir nuestra economía con falsas promesas.

Aunque la tele era en color, la vida era en blanco y negro, así lo veía yo.

Tejero, asalta el parlamento.

En su libro, Laurence Debray, “Mi rey caído”, recoge estas palabras. ”No voy abdicar, no voy a huir. Tendréis que fusilarme, repetía a los insurgentes.

Era un tiempo de vivir, sin vivir.

Hoy algunos quieren olvidar mi miedo, mi vida, algunos solo quieren hablar del invierno no de la bella primavera, como si se pudiera ocultar el sol con un dedo.

Y hoy sigo teniendo miedo, miedo a la realidad, es un miedo colectivo, al ver la situación de tus hijos , me angustia pensar en la vida de mis nietos.

Tal vez un día la sociedad despierte, y haya personas decentes que quieran dedicarse a la política, porque hoy entre ellos y sus adláteres, están creando un insoportable infierno

Outros artigos

“Todas as culpas recaen en Pedro Sánchez”. Antón Luaces

Dí o PP que Pedro Sánchez "non quere un Rei preto do pobo; o PP, sí". Segundo fontes do partido, o PP vai exercer presión parlamentaria no Congreso para esixir explicacións ao Goberno e a visita do presidente de Ceuta ao palacio de Marivent , residencia vacacional dos...

+

“Detrás do manto de poder”. Luís Celeiro

Que estará pasando para que ninguén, nin os máis listos, saiban nada do que pasa. Un deputadogalego, despois dunha crise política que se cargou a parte do goberno autonómico, dixo coa man nopeito, do lado do corazón, aquí, “pasou o que pasou”. Todos o entenderon....

+

“12 de agosto de 1975”. Xosé González Martínez

Sempre tiven curiosidade pola etimoloxía da nosa onomástica. Pero tamén polosalcumes, para coñecer as razóns que os motivaron. De aí que sexa un atento lector dostextos das esquelas que se publican nos xornais.O mes de agosto sempre foi un mes moi festeiro. Por estas...

+

“El rey ausente” – Manuel Domínguez

El rey ausente. Los muertos son números que forman parte de una estadística. ¿Números? Si. Si muere en el exterior, es el número del pasaporte, si muere en el hospital en número de la seguridad social, si muere en casa el número del DNI. Los 100 muertos en el mar,...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Menores y Marruecos” – Manuel Domínguez

“Menores y Marruecos” – Manuel Domínguez

Un menor debe ser entregado a su familia, lo contrario puede entenderse como secuestro, aunque sea un llamado secuestro involuntario, un estado no puede quedarse con un niño que pertenece a otro país debe ser devuelto y entregado a su familia, por otra parte no se...

“Nómades e emigrantes” – José Manuel Pena

“Nómades e emigrantes” – José Manuel Pena

Que está a acontecer coa falta de humanidade cara a moita xente que sae dos seus países en busca dun futuro mellor, lonxe da miseria económica e da falta de liberdade ou vivindo situacións de conflitos armados. Son persoas inocentes pero pobres, sen máis nada que o...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.