Son traballadoras esenciais para a atención e o coidado das persoas en situación de dependencia. As auxiliares de axuda a domicilio realizan as actividades da vida diaria e a atención doméstica (limpeza, hixiene, comida…) das persoas maiores ou dependentes, todo iso nunhas condicións de emprego precarias e con salarios inferiores á maioría dos profesionais.
A maioría destas traballadoras foron vítimas ou sufriron violencia verbal, sexual ou física así como acoso sexual, con demasiada frecuencia. Carecen dos adecuados protocolos de atención e teñen moita dificultade para avaliar os riscos laborais aos que están expostas. Sofren tensión, malestar físico e psíquico como consecuencia da excesiva sobrecarga de traballo, que non son tratadas por unha falta de mellora na comunicación e a coordinación do servizo.
A maioría de domicilios non están adaptados e non dispoñen de axudas mecánicas adecuadas, como guindastres, camas, duchas ou aseos que lles prexudican nos seus traballos. Realizan esforzos e movementos que non terían que executar porque atentan contra a Lei de Prevención de Riscos Laborais pero que, por necesidade económica, non teñen máis remedio que resignarse e poñer en risco a súa propia saúde física.
As Administracións Públicas, principalmente a Xunta de Galicia e os Concellos, teñen que adoptar medidas urxentes para garantir un traballo axeitado e digno para todas esas traballadoras esenciais, evitando que continúen sufrindo violencia, mesmo que esta poida acabar coas súas vidas como ocorreu recentemente na localidade de Porriño.
