Galicia é fermosa. Temos praias, ríos, vilas e aldeas que merecen ser coñecidas. O problema non é que nos visiten, senón como o fan e a costa que deixan detrás. Estamos ante un modelo turístico depredador, que pasa por riba da xente local e das contornas naturais.
A turistificación masiva transforma comunidades vivas en parques temáticos. Mercados locais substitúense por tendas de souvenirs, as vilas perden identidade e as praias convértense en zonas de selfie masivo. O pan de cada día convértese en artigo de luxo e os prezos soben ata niveles que fan que moitos galegos teñan que coller o saco e marchar a durmir ao monte. Mentres tanto, os responsables políticos limítanse a mirar para outro lado ou a celebrar “récords de turistas”.
E non é só cuestión de estética: é calidade de vida e futuro da comunidade. Os servizos colapsan, o tráfico medra, a contaminación aumenta e os espazos naturais sofren danos irreparables. Se seguimos así, dentro de pouco a Galicia que coñecemos será só unha postal, un escaparate para o turista, mentres quen vivimos aquí quedaremos como convidados na nosa propia terra.
Este é un aviso claro e directo ás autoridades: xa chega de políticas que favorecen o turismo masivo sen planificar, sen limitar e sen respectar á xente local. Galicia necesita regulación, planificación sostible e medidas que protexan os nosos pobos, as nosas praias e os nosos ríos. Non podemos seguir xogando co futuro da nosa terra por uns números de visitantes que só alimentan intereses económicos de curto prazo.
O turismo sostible non é unha opción, é unha obriga. Galicia merece visitantes que respecten, que comprendan a nosa cultura e que non veñan só por unha foto. Queremos turismo que engorde Galicia sen adelgazar a súa alma. E como galegos, temos dereito a falar alto e claro: se isto non cambia, os únicos felices serán os que venden imáns e cuncas, mentres nós quedaremos mirando dende a beira, berros incluídos: “Xa está ben, home!”. É hora de actuar, de poñer límites e de defender a nosa Galicia antes de que sexa demasiado tarde
