“O galego esmorece e os galegofalantes imos a menos”. Antón Luaces

Un benquerido amigo, entregado de cheo a Galicia e as súas circunstancias, fixo que os datos que se barallan sobre a permanente perda de falantes de determinadas línguas sempre empregadas minoritariamente en distintas nacionalidades europeas (nomeadamente nas illas británicas) conducen a pensar no futuro (escaso?) que lle queda á nosa, a galega. Prácticamente perdidas no vento da historia atlántica, esas línguas semellan perdidas absolutamente para os países nos que se empregaban coma vehículo de comunicación. E moito me temo que este vai ser o futuro do galego como sistema empregado para nos comunicar en Galicia. Tan convencido estou deste feito a día de hoxe, que malia pensar que aínda hai posibilidade de que a nosa língua non esmoreza e se perda na ondaxe lingüística euroatlántica, teño máis certeza na perda que na recuperación do moito xa definitivamente perdido.
Vivín algúns anos a Galicia que non falaba o castelán malia estudalo (ata os anos 50 do século pasado). Hoxe, que o galego é materia obrigada desde a máis tenra idade, pode ser que se coñeza máis ca o castelán daquela época, pero o seu uso polos galegos é equiparable hoxe en día coido que non supera ao que se lle daba ao castelán daquela. Galegos: estamos a perder a principal característica da nosa identidade coma fillos desta terra. E calamos. Non nos preocupa. En Eukadi souberon recuperar o uso do eúscaro (perdido en grande medida durante o franquismo). En Cataluña non se perdeu unha miga da súa língua, tan perseguida en tempos da ditadura como o foi en Valencia e Baleares. Mais o galego non seguíu esa práctica e foi a menos a pasos axigantados, tal e como agra se evidencia.
Por que o estamos a perder?. Que fixemos e estamos a facer para que a nosa fermosa língua quede reducida en canto ao seu uso a determinados círculos culturais e políticos cando hoxe en día son máis os medios de comunicación que o empregan, cando oficialmente o seu uso está máis amplamente utilizado?. Que estamos a facer mal ou que fuxeron ben en Euskadi, Cataluña, Baleares e Valencia?.
Teremos que petar máis insistentemente e forte nas portas da Xunta e na conciencia do noso pobo para non perdermos a condición de sermos galegos tamén na fala a máis do berce?. Estamos a perder séculos de vida galega en troques dun reguetón tan sumamete espallado na Galicia que os nosos devanceiros deseñaron con tanto amor como compromiso?.
Moito me doe recoñecelo.