“Llorar no es la solución”. Manuel Dominguez

18 Xullo 2025

Soplaba el viento del mediterráneo, levantaba, volaba la arenisca que no era arena de playa, era la arena del cemento totalmente destruido, polvorizado, no podías distinguir la cocina, del dormitorio, todo era apocalíptico.

Fuera en la calle, un silencio sepulcral, recordaba la canción de Palito Ortega” por favor no pisen las flores” o recordé a Joan Manuel Serrat, “tu nombre me sabe a hierba, fresca del valle”.

Ni un ápice, ni una brizna de hierba, fresca o seca.

Lo único vivo, era un triste caballito de madera, triste porque ya nadie jugaba con él,

Yo recordaba mi infancia, con diferentes caballitos, ambos éramos felices, él y yo.

Pero ahora, no había niños para jugar con el caballito, ambos nos pusimos a hablar a recordar tiempos no tan lejanos, él me miraba, yo le miraba.

Le abrace contra mi pecho, sentí su latir, sentí su soledad, su angustia, sin esperanza, sin futuro, en el abrazo sentí el calor de otros niños.

Ahora en ese rincón de Gaza, silencio, el mismo silencio de los cementerios, le abrace fuertemente, sentí su latir, y ambos nos pusimos a llorar de impotencia, de sentirnos nada,

Y yo que no piso las flores, pienso, tu muerte es mi vida, tu muerte por la vida del caballito, pero yo no sé matar, o tal vez no tengo la oportunidad, si los vientos del destino cambiasen, juro por todos los dioses, griegos y romanos, que entre tú y el caballito, salvaría al caballito.

Y a ti, ni tierra te daría, por temor a que tu odio contamine el subsuelo.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...