É posible que teñamos un acordo xeral en España polo que os partidos de Goberno (hoxe en día PP e PSOE) con ou sen apoios doutras forzas minoritarias cheguen a entender verdaderamente o que significa autogoberno, goberno autonómico e financiamento singular?.
A pregunta, sinxela, semella non atopar unha resposta axeitada segundo a circunstancia de cada quen. Polo menos é o que un tira do que, especialmente dos citados dous partidos políticos, sempre na lea e nunca en acordo para a gobernabilidade nas comunidades autónomas en función dos intereses que a estas acaen.
Un dos últimos enfrontamentos entre PP e PSOE derívase do financiamento singular en Cataluña con cuxa formalización non concordan xa non estes partidos se non os propios
nacionalistas cataláns, sendo o máis chamativo que na actualidade é o PP quen máis semella achegarse ao catalanismo para resolveren os seus problemas e, como dixo Núñez Feijoo, medrar “xuntos desde a diversidade” porque, segundo o presidente do PP, “o cupo separatista” non serve nen para o financiamento dos servizos públicos en Cataluña senón aos “separatistas”.
Para o líder dos populares, o financiamento singular “financia ao separatismo” e aos que “queren manterse no poder” co que non lles pertence. Malia todo, Feijoo chegou máis aló, facendo un chamado aos cataláns para “medrar xuntos e volver a recoñecernos na diversidade”.
E será, ou?. Porque tamén pode ser que para o PP Catalunya é un territorio fundamental para tentar acadar a Moncloa cunha marxe de crecemento electoral abonda e onde resulta importante recurtar as distancias co PSC.
A de Feijoo é, agora, unha formulación que apunta a un discurso diferente: ofrécese como antes de agora nunca o fixera, para “prosperar xuntos”. Con “separatistas?”.
