CÁRITAS DIOCESANA DE SANTIAGO ATENDEU EN 2024 A MÁS DE 46.500 PERSOAS E ALERTA DUNHA GRAVE EMERXENCIA HABITACIONAL
Cáritas Diocesana de Santiago de Compostela presentou hoxe a súa Memoria 2024, na que alerta dun agravamento sostido da exclusión social no ámbito da diocese, especialmente pola crecente dificultade de acceso a unha vivenda digna. Durante o último ano, a entidade acompañou a 46.512 persoas, un 8 % máis ca no ano anterior, acadando a cifra máis alta desde a pandemia.
“Xa non falamos de situacións puntuais de vulnerabilidade. Falamos de traxectorias de pobreza máis longas, máis intensas e con máis obstáculos para saír de elas”, sinalou Pilar Farjas, directora da entidade, quen reclamou “solucións á altura do momento: con recursos, con estratexia e cunha verdadeira vontade política e social”.
A vivenda, núcleo da exclusión estrutural
Un dos datos máis preocupantes da memoria fai referencia á vivenda: o 29 % dos fogares atendidos sofre algún tipo de exclusión residencial, oito puntos máis que en 2018. Cáritas denuncia que esta realidade se consolidou como unha emerxencia habitacional que vulnera dereitos fundamentais e que esixe unha resposta urxente e coordinada.
Durante 2024, a entidade acolleu a 826 persoas en recursos residenciais, que van desde vivendas familiares ata centros para persoas sen fogar ou maiores en situación de vulnerabilidade.
“A vivenda converteuse nun factor estrutural de exclusión social. As políticas públicas non están á altura do desafío que enfrontamos”, denunciou Farjas. “Non se pode construír unha sociedade xusta se deixamos fóra a quen non poden pagar un teito”.
Necesidades básicas, emprego e soidade
No ámbito da atención primaria, Cáritas atendeu a 17.141 persoas que precisaron axuda para cubrir necesidades básicas como alimentación, hixiene, subministracións ou servizos sanitarios.
Na área de emprego, 3.237 persoas participaron en itinerarios de inserción sociolaboral, cunha taxa de inserción do 33,7 %. Ademais, 2.599 persoas foron acompañadas en situacións de soidade non desexada, un fenómeno cada vez máis frecuente, especialmente entre maiores, mulleres soas, persoas migrantes e mozas sen rede familiar.
O perfil da exclusión: mulleres, persoas migrantes e fogares con fillos
O informe revela que o 54 % das persoas atendidas foron mulleres, o 55 % de orixe extracomunitaria e un 32 % vivía en fogares con fillos. Case a metade tiña entre 36 e 65 anos, o que indica que a pobreza afecta maioritariamente a persoas en idade laboral.
Tamén aumenta o número de mozos menores de 35 anos sen independencia económica nin rede de apoio, así como o de persoas maiores, sobre todo mulleres, que viven soas en situacións de exclusión relacional e residencial.
“A realidade que vemos en Cáritas é complexa e estrutural, marcada pola intersección de factores como o desemprego, os baixos ingresos, a falta de vivenda digna e a fraxilidade dos vínculos familiares e sociais”, recolle o informe.
Unha acción sostida con fondos sociais e alianzas
En 2024, Cáritas xestionou un orzamento total de 8,8 millóns de euros, cun resultado positivo de 182.058 euros. O 39 % dos fondos destináronse directamente a axudas sociais. O financiamento procede maioritariamente de doazóns privadas (42 %) e subvencións públicas e privadas (42 %), complementadas por legados e achegas empresariais.
A entidade mantén colaboración con máis de 100 entidades públicas e privadas, entre elas a Xunta de Galicia, deputacións, concellos e empresas como Gadisa, NH Hoteles, El Corte Inglés, Clece, Fundación Amancio Ortega ou Fundación Rubido Romero.
Chamamento ao compromiso colectivo
Durante a presentación, Pilar Farjas lanzou unha mensaxe clara: “Non basta con recoñecer a realidade. É tempo de decisións valentes. A exclusión social non é inevitable. É consecuencia de decisións políticas, económicas e sociais. Mentres esas decisións sigan deixando a persoas fóra, Cáritas seguirá estando dentro, á beira de quen máis o necesitan”.
Con esta memoria, Cáritas reafirma o seu compromiso de acompañar, protexer e transformar, reivindicando unha economía social como alternativa sólida e humana para construír unha sociedade máis xusta.
