“O mar, berce da vida que non coidamos” – Antón Luaces

09 Xuño 2025

Este domingo, 8 de de xuño, o mar acendeu catro mil millóns de velas. Con elas celebramos o Día Mundial dos Océanos xa que logo, na súa condición de berce da vida que ven ser o mar, resulta obrigado sermos conscientes da nosa responsabilidade porque nós, os humanos, somos os verdadeiros responsábeis do seu esgotamento, da súa contaminación sen límites e da súa destrución de xeito irresponsable. Inconscientemente, poñemos en risco o noso futuro e o de moitas especies de vida das que dependen moitas das nosas.

Como lembra WWF, mares e océanos subministran máis da metade do osíxeno que respiramos. E con el, alimentos, medicinas e medios de vida para milleiros de millóns de persoas. 

Son os océanos un inmenso sumidoiro do CO2 que emitimos á atmosfera e que, obrigadamente, deberiamos protexer polo noso propio interese.

E no canto de coidalos, contribuímos a ameazalos pola acción do home: sobreexplotación pesqueira, turística, mineira, quecemento global, especies invasoras e perda de biodiversidade, tráfico mariño, vertidos e contaminación por plásticos.

Cada ano vertemos á natureza máis de 100 millóns de toneladas de residuos plásticos. Desta cantidade, a décima parte chega ao mar e moitas serán convertidos en microplásticos da nosa comida. Amais, este tsunami formado por plásticos -lembran os ecoloxistas- dun só uso, artes de pesca abandonadas ou redes pantasmas, afectan ao 45% dos mamíferos mariños en perigo de extinción e ao 90% das especies mariñas. Nun só ano máis de 100.000 animais mariños morren atrapados, asfixiados ou envelenados, máis de 270 ao día!.

De non frealo, a contaminación mariña por plásticos vaise cuadruplicar no ano 2050 e o Mar Mediterráneo e o xeo mariño Ártico serán zonas críticas que xa superan o limiar perigoso de concentración de microplásticos.

Se queremos unha pesca sostible debemos colaborar en facer que os océanos sexan a nosa maior fonte de vida. En maior medida onde,  coma no Barbanza, o gran protagonista da vida é o mar. Que o Día Mundial dos Océanos, celebrado este domingo, sexa reclamo para promover o cambio que reclaman os mares.

Outros artigos

“Chorar como un tolo”. Luís Celeiro

Choraba como un tolo e nunca pasaba nada. Outros rían como tolos e moitos esperaban, aga ocasión para chorar desesperadamente, como se cada un deles fose unha alma en pena saltandopolas alturas, polos cumes de Pena Trevinca, Punta Negra ou Pena Surbia. Naquelas...

+

“Mirar un niño dormido”. Mario Clavell

Me quedé pasmado y tranquilo. Aquella niña de un día de vida respiraba en el regazo de su madre que la miraba; aquella con ojillos cerrados; esta la miraba como a cosa propia. Ver a un hombre rezar y ver a un niño dormido da paz. Experimenté hace tres días esa muestra...

+

Publicidade

PEL

Revista en papel

Opinión

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.