“Polo de agora, fume negro na cheminea do Vaticano con mar de púrpura na praza de San Pedro” – Antón Luaces

08 Maio 2025

A clásica “fumata” que anuncia a elección de novo Papa segue a ser unha ensoñación: o sucesor do Papa Francisco está por chegar, porque a cheminea do Vaticano non “fala”. Mais si o fai o silencio dos máis dun cento de purpurados de 71 países que, malia ter a obriga  de non comentar nada nada ao respecto entre os seus compañeiros electores e elexíbeis, deixan adiviñar – tamén estará prohibido “dicir” sen falar?- por onde van as predicións das Súas Eminencias: Seguiren os postulados progresistas do Papa Francisco ou desandar o camiño percorrido polo ata o de agora xefe da igrexa católica mundial chegado de Arxentina coma un peregrino?.

Moitos millóns de televidentes mantiveron prendido onte da televisión e a radio o seu interese e desexo de saber se o “pibe” Francisco tiña remuda na cadeira de Pedro. Mais a cheminea vaticana botou unha bafarada de fume negro que non anunciaba outra cousa que non había novidade, que todo segue igual. Que talvez este xoves. Ou quen sabe se será mañá.

Sexa quen sexa, oxalá siga quen ocupe a cadeira vacante a liña de comuñón iniciada por Francisco con aqueles que máis precisan da comprensión e axuda de quen está recoñecido mundialmente como a cabeza visible da Igrexa Católica. De paso, que limpe ou faga limpar o constante ruxe ruxe da Congregación eclesiástica que nen sequera para no Sínodo que, silandeiramente, debe representar ao Deus dos católicos na Terra.

Será o xoves, hoxe, o día?. Que camiño vai seguir o sucesor de Francisco?. Quedan horas para sabelo. O fume branco dirá se habemus Papa

Outros artigos

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...

+

“Cuando el silencio se hace oración” – José Antonio Constenla

La primera visita del Papa a España, algo más que un viaje pastoral, ya forma parte de la historia. Nuestro país está viviendo unos días extraordinarios, cargados de emoción, simbolismo y esperanza, que permanecerán durante mucho tiempo en la memoria colectiva de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

“Nosotros no somos el Estado”. Manuel Dominguez III

"El estado soy yo" (L'État, c'est moi) es una célebre frase atribuida al rey Luis XIV de Francia (el "Rey Sol"). Él y otros como él si son estado, pero nosotros no somos estado. Nosotros somos los que alimentamos al estado, es decir el menú del estado Trabajamos seis...