“O océano non ten fronteiras” – Antón Luaces

22 Maio 2025

Cando en novembro pasado se clausurou en Vigo a segunda edición do Foro Galicia de Sostibilidade Global de Produtos do Mar,  remarcouse esta carencia de fronteiras para salientar o empeño en lograr unha economía oceánica sostíbel como basamento da apicación das distintas políticas que regulan os diferentes sectores a través dos que chegar á aplicación das distintas políticas que rexen os obxectivos que perfilan as súas estratexias non  sempre converxentes. Porque acadar esa economía sostible require dunha maior coherencia: o océano non ten, efectivamente, fronteiras.

O 28 deste mes poderá comprobarse novamente na terceira edición do Foro Galicia de Sostibilidade Global de Produtos do Mar (GSSG) na que se abordará como medir esa sostibilidade, cuestión que se encarará dende unha óptica multidisciplinar e global porque o obxectivo é común  e inclúe tanto á pesca como á acuicultura, sen deixar de costas a cada vez maior demanda de espazo marítimo por parte doutras actividades.  

Deste xeito chegarase a esa sostibilidade que, no encontro de novembro pasado, Basilio Otero, presidente da Federación Nacional de Confrarías de Pescadores, defendeu abandeirando a “sostibilidade ecosocial”, facendo fincapé nos aspectos ecolóxicos e sociais, unha demanda que expande a toda a industria pesqueira europea e mesmo á propia Unión Europea con esa súa lexislación que limita a entrada de produtos relacionados co traballo infantil ou forzoso e a Directiva de Due Digillence.

Este é o obxectivo do programa do III Foro GSSG a celebrar en Vigo, como sinalabamos, o 28 do mes que andamos organizado pola Fundación Nueva Pescanova e a Consellería do Mar da Xunta. Unha excelente ocasión para analizar asimesmo os efectos do cambio climático ou a pesca ilegal, non declarada e non regulada (IUU), das ONG (na medición da sostibilidade ou os sistemas de certificación, a visión da cadea de valor, as institucións e a ciencia, factor transversal a todos e cada un dos axentes que operan no medio. Non faltará, obviamente, o punto de vista financeiro no que a sostibilidade ten un maior peso específico  na toma de decisións á hora de avaliar os riscos dos proxectos empresariais.

Outros artigos

“Plan de Rescate da Sanidade Pública Galega”. Xosé Mª Dios Diz

“As listas de agarda constitúen unha das formas máis sofisticadas de crueldade. Son producto dun Sistema que intentaatender a todos con recursos cos que so se pode atender a algúns”. Juan José Millás: escritor. Valencia. 1946.Esta reflexión nos indica que os...

+

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

+

“Un negocio moi rendible” – José Manuel Pena

Demasiada hipocrisía en materia de vivenda por parte de moito axentes políticos, sociais e empresariais. A vivenda continúa sendo un negocio e moi rendible para uns poucos propietarios sen escrúpulos, para os fondos voitre, grupos inmobiliarios e grandes propietarios,...

+

“Teresa de Antas” – Xulio Xiz

A Casa da Cultura de Antas de Ulla chámase Teresa Batán. Bautizárona co nome da muller que entregou a vida á Biblioteca do seu pobo. Para min é Teresa de Antas desde hai máis de trinta anos, amiga admirada pola dedicación preocupada pola cultura e polos nenos. Na...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Quen engana a quen?” – Antón Luaces

“Quen engana a quen?” – Antón Luaces

Pepa Millán, a portavoz de Vox no  Congreso dos Deputados, xoga a, como mínimo, dúas bandas: ou se engana ou nos engana ao enxuiciar o que acontece estes días en Ceuta onde, desde os días 30 e 31 de xullo pasado vén falando da necesidade de expulsar da cidade autónoma...

“Caridade e solidariedade” – José Manuel Pena

“Caridade e solidariedade” – José Manuel Pena

“Axúdanlles moito máis aos estranxeiros que ás familias humildes da zona”. Observo como unha muller inmigrante, entregaba un cupón de alimentos, e saía do supermercado con dous carros repletos de comida, mentres que a unha veciña, sen apenas recursos, só lle dan unha...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.