Hai mulleres valentes que pasan desapercibidas para a maior parte da poboación. Un dos casos que máis me crearon estupor e indignación foi a de Isabel, unha nai galega que perdeu ao seu marido por culpa dun suicidio e case queda sen o seu único fillo, menor de idade, ao tentar a Administración autonómica quitarlle a custodia. Todo iso por culpa dun desafiuzamento inxusto na súa vivenda habitual e de que apenas tiñan ingresos para poder sobrevivir.
Hai algún tempo o seu marido non puido aguantar tanta presión e puxo fin á súa existencia, Isabel atopouse soa co seu fillo, durmindo na rúa e cunha forte depresión. As diferentes administracións públicas, mentres tanto, mirando para outro lado, coma case sempre. Se non fose por varios cidadáns comprometidos da localidade xa estaría morta.
Actualmente, en espera dunha vivenda pública, atópase acollida nunha casa dun bo veciño pero as súas penurias continúan. Por se fose pouco, agora no colexio, o seu fillo pódese perder unha excursión cultural por non dispoñer de 30 euros. Mesmo, desde o colexio, nin lle entregaron o impreso co aviso da futura excursión á neve.
Si, se todo isto está a ocorrer e nunha das cidades máis poboadas de Galicia. Onde hai grandes fortunas, empresas con suculentos beneficios e políticos cobrando soldos millonarios, pero onde tamén existen familias malvivendo en total exclusión social sen ningún tipo de axuda pública.
