Na miña, ao igual que na maioría das familias galegas, houbo emigrantes: un avó que botou en Cuba 30 anos; un tío e a súa muller e catro primos -tres mulleres e un home- que pelexaron contra os fríos de Suiza e Francia e, após anos de estadía neses países, construíron as súas novas casas, e un tío avó que tamén viaxou a Cuba e residiu aló algúns anos. Todos, dun ou doutro xeito, conformáronse con gañar unha presa de cartos que investiron en mellorar as súas vjvendas, comprar unhas leiras nas que partir o espiñazo e asegurar unha xubilación sen sobresaltos económicos.
Este é asimesmo, o obxectivo dos milleiros de persoas que de distintos países africanos, europeos -nomeadamente da antiga URSS- e latinoamericanos acceden a España. Son migrantes que, ao igual que os galegos facían en Cuba, Arxentina, Uruguai, Venezuela, Suiza, Francia, Inglaterra, Alemaña, etc., percuran un traballo, unha formación e un salario que lles permita axudar ás súas respectivas familias e xuntar uns cartiños para cando retornen ao seu país.
Estes migrantes son os que, actualmente, aportan polo seu traballo os máis altos índices nas estatísticas de emprego en España e os que coas súas cotas da Seguridade Social contribúen ao sostemento da caixa común que permite que millóns de traballadores no Estado español poidamos percibir as pensións de xubilación que nos corresponden. Porque, que se saiba, o estado de benestar do que desfrutamos en España non sería posible de non contar como contamos coa man de obra estranxeira. Esa man de obra que, a día de hoxe, rexeitan en España partidos da dereita e ultradereita aos que a España franquista que tanto defenden enviaba á emigración por millóns en barco, trens, microbuses e taxis (nos últimos anos en avión) legal ou ilegalmente. Unha España, a de Franco, que non entendía que Suíza rexeitara emigrantes ou que Francia puxera reparos á mesma aínda sabendo que os migrantes ocupaban postos de traballo que os nacionais non querían . O mesmo que acontece hoxe en día en España.
Que sexan discípulos do franquismo os que hoxe negan traballo aos migrantes non deixa de ser un contrasentido.
