“A macrocelulosa de Palas de Rei, un grave erro da Xunta en prexuizo de Galicia” – Antón Luaces

21 Marzo 2025

Un erro que prexudica substancialmente á comunidade autónoma galega, por máis que poida beneficiar a economías ben consolidadas de Galicia cuxos titulares desbotan a existencia de riscos medioambientais, cometido polo goberno galego e que cómpre non secunde o central.  Un erro de graves consecuencias contra o que se van manifestar os galegos, nomeadamente os habitantes da cara norte da Ría de Arousa, porque os vertidos desa macrofactoría ao río Ulla e, a través deste, á ría arousá, atenta contra a saúde (poderiamos dicir contra a vida?) de milleiros de persoas que habitan os concellos que circundan o municipio de Palas e aqueles que o Ulla rega ata a súa desembocadura nunha ría que identifica á comarca arousá e que proporciona maos seus habitantes traballo, medios de vida e o orgullo necesario de seren galegos da Arousa.

Un permiso concedido pola Xunta que preside Alfonso Rueda (o home tranquilo de Núñez Feijoo)  á macrocelulosa de Altri para levantar en Palas un complexo de celulosa e téxtil que Galicia non precisa e nunca pediu, farta xa de eucaliptos e lasta de celulosa elaborada na ría de Pontevedra dende fai máis de 50 anos. 

Un permiso que Portugal negou a Altri e que, por submisión ou erro sabido a Xunta asume caladamente. Erro?… dito así semella ser unha opinión máis en contra da macropranta de Altri, mais cando esa opinión procede de quen foi a máxima responsable de innovación forestal da Xunta ata o mes pasado, Mercedes Rois, a valoración adquire uns outra dimensión. 

Porque Mercedes Rois, enxeñeira de montes, é unha experta que, na opinión  sobre o caso, súmase a outros moitos compañeiros que, obviamente, pensan o mesmo: un erro a pagar por Galicia e os galegos.

A polémica en relación coa fábrica de Altri medra. E chega a un punto crítico debido á declaración de impacto ambiental (DIA) que, con carimbo favorable, outorgou o goberno galego o pasado venres a ese, cando menos, complicado proxecto de difícil dixestión e sumamente dado o mesmo á non  ben entendida explicación dende a legalidade do feito.              

Mercedes Rois, exdirectora da Innovación da Axencia Forestal,  advirte das consecuencias “sin precedentes” e “irreversibles” para o medio ambiente e a identidade cultural da comunidade autónoma, formulación que evidentemente entra en colisión co que a Xunta -sen dúbida movida por outros intereses- non tivo nen ten en conta.

A proximidade da fábrica ao Camiño de Santiago e a Serra do Careón e o seu impacto no río Ulla e a Ría de Arousa na que desemboca, causan unha moi fonda preocupación 

no País e ven ser unha “triste nova” agrandada pola  decisión da Xunta de autorizar á pasteira lusa a seguir avante co seu proxecto.                                                                             Este sábado, os concellos da beira norte da ría arousá deixarán testemuño claro e contundente da súa posición a este respecto, cunha manifestación que, en conxunto, apoiará un rotundo NON A ALTRI.       

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...