“O PSdeG e a mafia do mediocre”. José Luis Calo

20 Febreiro 2025


Se cae o PSdeG, antes ou despois sucederá, será pola contorna de mediocridade
que se rodeou. En 2023 o PSOE galego profundaba o seu labirinto de escándalos,
enfrontamentos e renuncias en prazas crave para as municipais. A noite nefasta
nas eleccións do 18F de 2024, lonxe de competir pola segunda posición co BNG,
os socialistas perderon representación e se estancaron como terceira forza en
Galicia, quedándose por baixo da barreira dos 10 escanos. E agora, os edís
expulsados do PSOE santiagués Gonzalo Muíños, Mila Castro, Mercedes Rosón e
Marta Álvarez sinalan que sufriron “presións constantes” despois das eleccións
municipais, acudirán á xustiza se non se atenden as súas alegacións. Os cidadáns
teñen conciencia clara do abuso dos nosos partidos políticos, que figuran sempre
en todas as enquisas serias como o segundo ou o terceiro problema dos dez máis
gravosos que nos angustian. Pero eles, no canto de buscar solucións aos
problemas reais que nos afectan, céntranse en refregas polo poder interno dos
seus propios partidos. O poder político converteuse nun suculento negocio. O
80% do que gastan os partidos é diñeiro público. A voracidade dos grandes
partidos continúa sen saciarse, este ano chega cunha subida impositiva
extraordinaria sobre a caixa das empresas e o peto das familias de case 18.000
millóns de euros. O aumento da presión fiscal apenas dá tregua, o que nos vai a
colocar no podio dos países nos que máis aumentou o peso da fiscalidade en
Europa. Os partidos decidiron financiarse, fixando eles mesmos no Congreso a
cantidade que anualmente perciben por voto emitido, por voto conseguido, por
cada deputado, por cada senador, pola lei que ampara o que eles mesmos
decidiron. Un exemplo témolo está semana en Galicia, onde se aprobaron as
subvencións anuais concedidas ás formacións políticas con representación no
Parlamento autonómico para atender os gastos de funcionamento
correspondentes a 2024. Estes repártense 2 millóns de euros en subvencións.
«Ningún partido político, poderá gastar un euro máis do que ingrese a través das
cotas que pagan os afiliados», esa debería ser a dirección cara a unha reforma
política onde a corrupción tanto interna como institucional, é un dos grandes
males de Galicia e España.

José Luis Calo.Coordinador UCIN Galicia

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...