Sendo como son a pesca e o marisqueo fundamentos básicos da economía e o emprego na comunidade autónoma de Galicia, o certo é que toda conxectura en torno á súa problemática semella un barco sen rumbo ao que as distintas administracións non botan un cabo nin por casualidade.
Desinterese ou ignorancia?. Só falta de atención?.
Talvez un pouco de todo, a teor da práctica paralización de ambos os sectores. E así se pode entender da nula resposta acadada a semana pasada en Bruxelas polo presidente Alfonso Rueda na súa entrevista co comisario de Pesca da UE Costas Kadis con quen abordou a necesidade de compatibilizar a preservación do medio ambiente coa economía do mar, unha vella teima que non se da solucionada malia as reclamacións que, neste senso, veñen presentando cada pouco pescadores e mariscadores.
No vindeiro mes de maio vai cumprirse un ano desde que o BNG propuxera no Parlamento galego ao PP a presentación dun cronograma, no prazo dun mes, co proceso a seguir para realizar un proxecto e cumprir uns prazos de entrega para detectar posibles inconvenientes e obter información polo miúdo da problemática que afecta tanto ao marisqueo como
á pesca, así como partidas orzamentarias para a elaboración dun plan plurianual de medidas que permitan a recuperación e rexeneración das rías galegas, e a única resposta dada polo goberno galego en boca do seu presidente foi a expresión da necesidade de saber que está a pasar marisqueo e que a administración ten que facer un esforzo económico e poñer en marcha un conxunto de actuacións que fagan viable lo sector.
E listo, liquidado o asunto. Pero de resultados, nada de nada. E para chegar a esta solución, a Xunta precisou de nove meses, todo un parto que fala claramente dun aborto porque non hai resultado á vista.
Con estas decisións tan “resolutivas” non é de estrañar que a pesca e o marisqueo galegos estean co o están: ao garete.-
…
