“La cara convexa de los regalos”. Manuel Dominguez

09 Febreiro 2025

Cuando niño, el padre le decía al hijo si apruebas, si quitas buenas notas te compro un balón, el niño fue creciendo, si apruebas te compro una bicicleta, y así año tras años, si entras en la universidad, si apruebas te regalo un coche.

La empresa fue al desastre, quedaron arruinados, por no decir que el padre falleció, y se acabaron los regalos.

Ahora el joven no tiene aliciente, quedando huérfano del sacrificio por el sacrificio del éxito, por el desarrollo personal, la creatividad por la evolución de uno mismo.

Ahora sin promesas de recompensa, ignorando que la mejor la más grande recompensa es el éxito obtenido por uno mismo y para uno mismo.

Desconociendo que lo que le  hacía ser un buen estudiante o buen profesional era el premio en sí, era su propia evolución, la seguridad de un futuro mejor, el premio era el propio resultado.

Esto es muy diferente si tras el éxito obtenido se intenta agradecer el trabajo realizado.

Realmente el padre en este caso estaba comprando la voluntad del hijo.

Recuerdo a una madre que decía, San Antonio o San José si mi hijo aprueba te pongo o misas, novenas o asisto a la misa o yo que sé, la historia es que si el hijo no aprobaba, San José y San Antonio se quedaban sin misa, no se daba cuenta que a los santos no se les puede comprar.

Si hacemos para nosotros, también hacemos para los demás si no hacemos, ni hacemos para los demás ni para nosotros.

Mi experiencia vivida en la Uni, en líneas generales, demuestra que los estudiantes con dificultades económicas, son mejores y alcanzan más logros, que los que carecen de problemas económicos.

Outros artigos

“Colleita 2026, máis galega” – Xosé González Martínez

Nunha mañá fría de xaneiro de 1936, ao pé do lume da lareira da Casa dos Ulloa, en Esposende (Ribadavia), Álvaro das Casas, escritor e dinamizador cultural do galeguismo, reuniu un grupo de colleiteiros do Ribeiro para propoñerlles a creación da Unión de Colleiteiros...

+

“La sociedad deslumbrada”. Alberto Barciela

LA SOCIEDAD DESLUMBRADA Es más que probable que estemos viviendo deslumbrados, ciegos de tanta luz y de tanta pantalla, concibiendo ilusiones y expectativas vanas, ofuscados, enceguecidos. Creo que la palabra que todo lo puede sintetizar, al menos lo que quiero...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

“La cantina móvil de Cruz Roja”. José Castro López

Las mejores iniciativas sociales suelen ser también las más sencillas, no necesitangrandes edificios ni presupuestos millonarios, basta una buena idea y la voluntad deponer a las personas en el centro. Ocurre con muchas propuestas, tanto de iniciativaprivada como de...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.