Non queremos perder a identidade da cidade. Algo que leva pasando neste último século. Incorporando criterios e pautas estéticas da cidade antiga do século XIX no urbanismo actual. Un exemplo vivímolo en Santiago de Compostela co elegante Edificio Castromil, derrubado en 1975, que ennobrecía a actual praza de Galicia. Por decisións políticas a principios da década de 1970, o Concello quixo construír un aparcamento subterráneo, pensando en revitalizar a urbe compostelá. Para levalo a cabo decidiu derrubar o emblemático edificio Castromil. Crían que demoler edificios antigos e construír novos era unha boa idea. Agora vemos como diversos expertos e arquitectos consideran isto un erro grave.
Nestes momentos Santiago ten 124 casas en ruína para entrar no Rexistro de Soares, é o momento de exporse en recuperar parte dese urbanismo. Tamén é necesario refacer o modelo de mobilidade, un cancro que sofren as cidades. O modelo de mobilidade das grandes e medianas cidades baseado no uso masivo e diario do automóbil privado, coa súa tendencia a ocupar gran parte do espazo urbano. Nas grandes cidades máis do 60% usa o coche pero ocupa o 90% do espazo dedicado á mobilidade. A iso contribúe o mal desenvolvemento urbano e a mala calidade da oferta do transporte público. Os altos custos ambientais e sociais da mobilidade urbana (contaminación, conxestión do trafico, horas destinadas á mobilidade cotiá, malgasto de recursos enerxéticos, accidentes de tráfico, etc) agrava máis se cabe está situación. Nos países europeos foise impoñendo a hexemonía do transporte público, o uso das bicicletas e os percorridos a pé. O espazo público, os equipamentos e os servizos básicos, a accesibilidade e mobilidade. Pero tamén cómpre poñer o foco na educación e a sanidade pública, o emprego, a protección social, o acceso á cultura e ao uso das Tecnoloxías de Información e Comunicación.
José Luis Calo é coordinador de UCIN Galicia.
