O venres, 31 de xaneiro, rematará o prazo outorgado á cidadanía para que presente alegacións contra a reapertura da mina de cobre de Touro-O Pino. Trátase, na práctica, do mesmo proxecto presentado en agosto de 2017 -actualmente en exposición pública- que recibira unha Declaración de Impacto Ambiental negativa en xaneiro de 2020.
Segundo o BNG, esta é “unha nova ofensiva que ten a ver con recuperar proxectos de megaminería en todo o país” e este, o da mina de Touro, “é un exemplo vivo do que a Xunta do PP -afirma o partido nacionalista galego- é capaz de facer para poder dar carta branca a un proxecto con gravísimo impacto ambiental, social e económjco”.
O concello de Touro manifestouse a prol dese proxecto mineiro, ao igual que o fixera practicamente na mesma data e con idénticos argumentos a Asociación de Mineiros de Touro que afirman querer “axudar a que a nosa comarca tome as súas propias decisións, a que participe e sexa escoitada, sen imposicións de fóra, sen alarmismo e con toda a información na man”. Entende este colectivo que “a gran maioría silandeira dixo sí á mina”.
Cómpre lembrar que, após ser explotada a ceo aberto no período 1974-1987, a mina foi abandonada sen restaurar sendo utilizada para procesar e verter resíduos, o que provocou a inxección de metais pesados ao sistema fluvial do Ulla e á ría de Arousa.
En 1973 Río Tinto Patiño solicitou a paralización e cesamento da actividade sen proceder á paralización e cese definitivo da actividade sen proceder á súa restauración. En 1993, a sociedade EXGA adquiriu os dereitos mineiros, e mantivo vixentes as concesións explotando áridos para a construción. Dende 2010 suspedéronse as tentativas de reapertura da mina. Varios dos canles e afluentes coma os de Portapego, Felisa, Burgo, Pucheiras, Lañas e Brandelos presentan altos niveis de contaminación por metais pesados, contaminación que afectou ao salmón do río Ulla e aos sedimentos da ría de Arousa. Posteriormente os terreos foron empregados coma vertedoiro de resíduos perigosos. Entre estes os procedentes das depuradoras, que xeraron cheiros e contaminación por lixiviados.
A actividade mineira foi a causante da destrución do Castro de Copa, xacemento arqueolóxico da Idade de Ferro, e está enclavada no Camiño de Santiago (Camiño francés) na derradeira etapa, preto do camiño de Quión a Arca, que sería destruido de se autorizar o novo proxecto proposto xunto ao Camiño da Feira do Vinte.
A Fiscalía de Medio Ambiente presentou denuncias en 2020 ao xulgado contra do operador mineiro e varios altos cargos pola situación derivada da contaminación de canles e omisións no control administrativo da actividade. Dous anos máis tarde estaban abertos tres procedementos penais por estes feitos. Ata o mesmo Parlamento Europeo chegaron estes problemas asociados á mina de Touro. E agora, nas vindeiras horas, debe decidirse sobre as alegacións que presentan o sindicato CIG, o BNG, a Plataforma Veciñal Mina de Touro-O Pino NON e a Plataforma en Defensa da Ría de Arousa. Todos eles reclaman a inadmisión do proxecto de reapertura da mina.
