“O Parlamento galego debaterá sobre a situación sanitaria na comarca de Muros-Noia”. Antón Luaces

24 Xaneiro 2025

Non resulta novidoso que a cidadanía galega en xeral proteste pola súa situación sanitaria. Pero aínda o é menos o motivo xustificativo da queixa: o valeirado que a Consellería de Sanidade fai nos Puntos de Atención Primaria (PAP) onde os exames físicos, o tratamento das afeccións médicas comúns e atención preventiva (como a inmunización  e a detección) resutan básicos para a poboacipon, especialmente a infancia e adolescencia e as persoas maiores, que deixan de ser atendidos por mor desa especie de  desleixo perceptible dende vai anos na actividade un tanto desnortada da Consellería de Sanidade.

Médicos de familia, pediatras, enfermeiros, matronas, farmacéuticos de atención  primaria, traballadores sociais, fisioterapeutas, etc., conforman os equipos de Atención Primaria (EAP) que tanto se necesitan en Galicia, especialmente nas medianas e pequenas vilas cuxos habitantes realizan dende vai anos manifetacións/concentracións en demanda dunha solución que tampouco chega ao total das cidades e grandes cidades desta comunidade autónoma carentes da necesaria cobertura de postos de traballo que, nos últimos tempos, non cubre por convocatoria o SERGAS, organismo responsable do servizo sanitario público galego, cada vez máis dependente dos hospitais privados cuxo número medra exponencialmente.

A comarca do Barbanza, ao igual ca na veciña de Muros-Noia e outras, son escenarios nos que a veciñanza se concentra en demanda dunha solución que, nen moito menos, está en mans dos concellos, senon da Xunta. Pero esta non da solucionado os problemas que lles afectan, talvez máis centrados os seus rectores en rifirrafes como o do novo hospital de Vigo. No Barbanza, parroquias como as de Palmeira, Aguiño e Corrubedo, en Ribeira, reclaman médicos, do mesmo xeito que o fan na comarca de Muros-Noia, polo que no Parlamento galego vai debaterse unha iniciativa do BNG ligada ao recurtamento de persoal nos Puntos de Atenciòn Primaria onde se prescinde dun médico de reforzo e se perde a consulta da matrona en Outes. A comarca queda cunha única ambulancia e o PAC de Noia entra no práctico abandono se temos en conta que, a máis de atender aos 28.000 habitantes de Noia, asiste asimesmo aos dos concellos de Porto do Son, Lousame e Outes. Deste xeito o servizo médico asume un novo recurtamento ao se poducir a mencionada baixa pola eliminación do médico  de reforzo en quenda completa durante os días non laborables (festivos e fin de semana).

Esta política de recurtes enmárcase nun plan que contempla asimesmo a perda da consulta da matrona en Outes, a disposición dunha única ambulancia para toda a comarca e carencias significativas que van en detrimento da cidadanía que reclama unha atención médica de calidade.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...