“A longa espera” – José Manuel Pena

10 Xaneiro 2025

Continúan morrendo persoas mentres se atopan en lista de espera para o recoñecemento da Dependencia, por parte da Xunta de Galicia. Algunhas familias humildes seguen a sufrir carencias e penurias, con membros discapacitados, mentres pasan os meses e non chegan as axudas á Dependencia. Tardan moito en poder gozar as axudas institucionais para o coidado do seu fillo, do seu pai, nai ou irmán, por culpa da burocracia administrativa da Xunta de Galicia.

Morren, antes de que lles cheguen as axudas demandadas e que realmente lle corresponden. Unha longa espera, a pesar da propaganda política, e continúan sentíndose indefensos e insultados pola Administración autonómica. A Xunta, presume da boa xestión e da axilidade nos tempos de atención e resolución pero a realidade demostra todo o contrario.

Por outra banda, segundo algúns expertos do Terceiro Sector e profesionais sobre Política Social, tamén critican o pouco interese en tramitar as rendas activas de inserción a favor da prestación do Ingreso Mínimo Vital, que depende do Goberno do Estado, ao obxecto de evitar o correspondente custo económico para as arcas autonómicas. Cando medra o número de familias vulnerábeis ou pobres, en Galicia, a Xunta dedícase a recortar servizos sociais.

A Dependencia e as axudas e prestacións sociais son piares fundamentais do Estado de Benestar e a responsabilidade no seu cumprimento é das Administracións Públicas. Para iso hai que crer no público e algo menos na iniciativa privada que unicamente beneficia a uns poucos, xeralmente os máis privilexiados.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...