O caso é chegar antes, non o que se regale. E os homes e mulleres de Galicia, como antes acontecera cos “saldos” e as “rebaixas” que, primeiro a radio, dempois a prensa escrita, posteriormente a televisión e, finalmente, todo o mundo mundial, inventaron o que xa puxeran en práctica os estadounidenses e, en xeral, o mundo anglosaxón moitos anos atrás: o Black Friday ou venres negro (para andar pola casa).
Estamos a perder o norte. Facémolo sen nos decatar de canto estamos a perder dos nosos propios sinais de identidade como galegos indo e vindo da man dos demáis e sen que outros collan as nosas para espallar a mensaxe que coma galegos nos corresponden.
Perdemos moito, demasiado, e non somos quen de nos decatar do que para un pobo coma o noso esto significa. Perder a língua é enmudecer, deixar no camiño unha moi importante parte da historia da que, de non sermos nós, ninguén dará conta a futuro. Morreremos coma pobo, algo que non podemos nen debemos consentir porque coa língua vai marchar a esencia mesma dun país con séculos de historia e de características senón únicas, sí diferenciadoras.
Que é o que pasa pola mente dun galego cando fala e escoita a súa língua?. Que pensa, pensamos, cando comprobamos como cada vez se fala menos o idioma dos nosos devanceiros e medran outros que asumimos doadamente ben por comenencia ou interese comercial?.
Aínda que non todos os medios de comunicación que temos en Galicia empregan o galego coma vía única ou maioritaria de transmisión dos aconteceres cotiáns, algúns quedan e son testemuña do valor que a língua tivo e ten. Os meus avós -ao igual que os de moitos dos lectores- falaban única e exclusivamente galego, o que non lles impediu comprender e facerse entender cos seus netos canarios ou galegos (no meu caso) educados en castelán por nos criaren os nosos pais en territorio non galegofalante. E todos aprendemos o galego e, quen máis quen menos de entre os irmáns, empregamos esta língua na que vostede, lector, nos recibe. Haberá maior regalía?.
Por que a perdemos?. Que é o que impide que medre o galego coma língua, que nos avergoña desta, que fai que non medre?…
Non somos quen de falar do venres negro e non dubidamos de preguntar no comercio se teñen descontos do black friday.
Hai que amolarse: as portas automáticas dos grandes almacéns ábrense de par en par coas verbas máxicas en inglés. E se o fixeran en galego?.
