“Tí descarbonizas, eu pranto eucaliptos e Altri leva os beneficios” – Antón Luaces

02 Outubro 2024

É unha pura tolemia: cando Portugal ardía vai uns días a causa dos incendios ao parecer provocados por non se sabe quen e por que, chegando as lapas a prender en montes galegos fronteirizos cos lusos, as críticas á megaindustria Altri prevista na Ulloa salientan o feito de que no proxecto coñecido a Xunta de Galicia xogue un papel determinante xunto coa multinacional portuguesa e a entidade Abanca, herdeira de Caixa Galicia nunha operación aínda hoxe non de todo entendida. 

Altri e Portugal, de ir avante este proxecto a tres bandas que consumiría diariamente a auga que precisa actualmente toda a poboación que habita a provincia de Lugo, serían, xunto con Abanca, os grandes beneficiarios da instalación en territorio galego dunha macrocelulosa que emporcaría o medio ambiente, afectaría negativamente ao río Ulla e a súa comarca, ao  camiño de Santiago e, sen dúbida, á Ría de Arousa, na que desemboca o antedito río. Tal industria de celulosa implicaría, para a súa explotación en Galicia, a masiva plantación desde inimigo declarado dos montes galegos -que tampouco queren os portugueses- e que son os eucaliptos, grandes consumidores de auga, potencialmente doados elementos incendiarios cuxos refugallos van parar á ría arousá con innegable prexuízo para os milleiros de mariscadores que viven da extracción de bivalvos nos areais desta ría. 

Que gaña a Xunta con ese apoio nunca descafeinado a Altri, que rendas políticas ou económicas prevé extraer o goberno de Galicia desa operación que, maioritariamente, rexeitan os galegos fartos de promesas incumpridas e de cansinas actuacións inexplicables por parte dos que, tendo nas súas mans a rendas do poder, fan ostentación deste sen nin sequera dar oportunidade aos que protestan de facer sinais de que atenden e entenden as súas razóns?

Os que a vai anos peiteamos canas ou nin temos pelo que peitear, sabemos de que vai a celulosa. A ría de Pontevedra é unha mostra nada edificante. A celulosa alí radicada deixa acotío e dende os anos 60 do século pasado a súa pegada. Sabemos, polo tanto, de que falan os que se queixan e opoñen a Altri: están escarmentados. A diferencia é que, cando aquela industria se instalou, España era unha ditadura que ninguén -coido- acepta hoxendía, non?.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...