“Encontro consigo e cos amigos”. Luís Celeiro

10 Outubro 2024

Víronse no medio do mar e o mar estaba por medio, como sinalan moitos documentos notariais ao describir os lindes das leiras galegas do Norte, desas terras amparadas polo Atlántico e abrazadas ao Cantábrico de auga quente, a máis quente dos mares que nos

rodean. Víronse no traxecto de ida ou de volta e falaron, entendéronse e acordaron. A
conclusión foi que Galicia, Inglaterra e Irlanda poden bicarse bicando ao mar. Son limítrofes, mar por medio.
E, en Ribadeo, seguen co seu brío aquelas xornadas, Mar por Medio, impulsadas, naquel tempo, por Eduardo Gutiérrez e John Rutherford, os dous recordados e aludidos este mesmo ano, cando se celebraron a XIX edición, polo alcalde actual de Ribadeo, Dani
Vega. Agora, xunto co Concello, a Academia Xacobea é quen promove a iniciativa e divulga os valores do Camiño de Santiago.
As Xornadas teñen a sede en Ribadeo, pero son as xornadas de Mar por Medio, de aquí e de
acolá, da Galicia costeira e mariñeira e da Galicia do interior, da montaña e da chaira. E son,
tamén, para os peregrinos, para todos os que andan polos camiños de andar, do saber e do
aprender. Por calquera das rutas do Camiño de Santiago.
As Xornadas Mar por Medio, neste ano 2024, reuniron en Ribadeo a autoridades políticas e
académicas, o reitor de Santiago e o exreitor de Oviedo; catedráticos e profesores das dúas
universidades, das universidades de A Coruña, de León e de Vigo; expertos e estudosos do
Camiño de Santiago, xornalistas, filósofos, lingüistas, homes da igrexa, músicos, arquitectos,
veciños de Ribadeo e da Mariña.
Tamén estivo presente, moi presente, a memoria de Elías Valiña, o cura do Cebreiro dende
1959 ata o seu pasamento en 1989. Un cura e investigador ao servizo do Camiño de
Santiago e do desenvolvemento ecolóxico, económico, pedagóxico, educativo, cultural e
social do entorno e de Galicia.
Pola beira e polo medio do mar camiñan os peregrinos. Veñan de onde veñan, por calquera
ruta que sexa, seguen ata Compostela e como di Novoneyra, “en chegando a Santiago / e
logo despois que fago? …”. Ao parecer a maioría, aínda ben non chegan á entrada de
Santiago, xa pensan na próxima peregrinación para encontrarse consigo e cos amigos.
Felicidades para todos os que organizan encontros xacobeos e para todas aquelas persoas
que peregrinan! Permítannos que lles contemos unha cousa: o vindeiro día once de
decembro é o cabodano de Elías Valiña e, con tal motivo, a Asociación de Periodistas e
Estudosos do Camiño de Santiago (APECSA), que preside Xosé María García Palmeiro; a
familia do crego do Cebreiro, os seus amigos, Frei Paco, o párroco do Cebreiro; os alcaldes
da Mancomunidade de Municipios Galegos do Camiño de Santiago e, mesmamente, a Tía
Manuela, queren conmemorar esta data cunha semana de actos, el Lugo, en Santiago de
Compostela, en Sarria e en O Cebreiro. Amigas e amigos lectores, falamos!

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...