“Xan María Castro, sindicalista tranquilo de sorriso permanente”. Antón Luaces

13 Setembro 2024

Do popular barrio coruñés de Monelos, será na capital de Galicia onde Xan María Castro Paz, reciba ás 11,00 deste sábado a máis que merecida homenaxe das Comisións Obreiras de Galicia por medio da Fundación 10 de marzo á que o propio Xan María tanto agarimo dou. Será no edificio  Cersia.

Loitador nato polos dereitos dos traballadores, Xan foi quen de compatibilizar o seu labor profesional co da militancia política e sindical. Neste último aspecto, convencía a proprios e alleos, optando máis por ese que digo sempiterno sorriso que polo ordeno e mando e levando ao seu sindicato en Galicia á cimeira do “poder”, ben entendido este como valor para negociar dende o convencemento de que é máis valioso no debate un amigo convencido que un contrario ao diálogo. Porque o diálogo sempre foi o seu durante máis de vinte anos de exercicio de responsabilidades no eido sindical e na defensa das liberdades persoales e colectivas dende un posicionamento nos alleo ao comunismo (que lle levou a pasar por tribunais e diversos encarceramentos malia a súmjhgha xuventude).

Como sindicalista -tamén, evidentemente, como persoa- Xan María Castro soubo defender os intereses das CC.OO. de Galicia dende a mesura non exenta de contundencia na exposición de motivos a prol dos intereses sociais e políticos que defendía. E para nós, os xornalistas, tantas veces xogando a inquisidores, nunca tivo unha mala palabra, un aceno de desagrado, unha mostra de disgusto ou disconformidade porque á firmeza dos seus argumentos sabía engadir o complemento do sorriso convincente. Foron as súas armas nun tempo no que todos, sindicalistas e xornalistas, aínda tiñamos que validar o honroso título de demócratas dado que cada un de nós viñamos de onde viñamos e non sempre foramos alleos ás trincheiras dende as que defender as nosas posicións respectivas.

Xan María foi un dos fundadores do sindicato nacional de CC.OO. de Galicia. Faleceu en novembro de 2023.       

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...