“Quen o diría!”. Luís Celeiro

Foi á biblioteca e alí, no mesmo andar onde estivera, estaban os libros que lle gustaban, as
cadeiras que el mesmo usara, as mesas nas que pousaba os libros perforadas e con
enchufes para enchufar os ordenadores, o teléfono e a cámara de vídeo para retratar a
quen se mova. A biblioteca chea de libros, de coñecemento, de saberes e de experiencias,
alí está ergueita, acompañando o pasar do tempo.
No século XIII, xunto co rexurdimento das cidades, aparecen as universidades, empurradas
pola curiosidade intelectual, e con elas as bibliotecas, como almacéns de coñecemento, de
libros e documentos, abrindo portas para a transformación da sociedade, para os cambios
que aínda seguen en marcha.
A finalidade de cada unha e de todas as bibliotecas é esa: adquirir, conservar, estudar e
poñer á disposición do público os libros, os documentos e os saberes que conteñen e
manteñen. A espléndida, excelente e magnífica biblioteca madrileña da Praza de Colón é un
dos contedores culturais máis relevantes da redonda. Foi fundada en 1711 por Felipe V e, en
1836 deixa de ser propiedade da coroa e pasa a depender do Ministerio da Gobernación, co
nome de Biblioteca Nacional. Agora, co mesmo nome, depende do Ministerio de Cultura.
Aquí, nesta e noutras bibliotecas, gárdase a memoria do que fomos e do que foron os
tempos pasados. Esta memoria está, escrita e debuxada, á disposición dos interesados, dos
lectores e observadores que miran para o pasado, de camiño que axudan a construír o
futuro. Ao pensar nisto, calquera pode recoñecer e valorar a importancia da palabra
gardada e da escritura, en calquera das súas formas.
A importancia que tivo e ten o papel, inventado en China uns cento cincuenta anos antes de
Cristo, foi relevante. Procedía dunha pasta feita coa mestura de materiais téxtiles, como a
fibra de seda, e vexetais, entre eles o cáñamo e o algodón. Aínda que, segundo contan,
tamén se facía papel de bambú, moreira, liño, palla de trigo e arroz. A expansión do papel
comeza no mundo islámico, de tal forma que, a finais do século VIII, en Bagdad había
fábricas de papel e en Exipto, no século X. A produción nestes casos era maioritariamente
de trapos vellos. Sería importante saber que produto vai empregar Altri en Palas de Rei, se
chega o caso. E onde estarán as plantacións para a produción do mesmo?
En Europa o primeiro muíño de papel construírono os árabes, no ano 1150, en Xátiva
(Valencia) e, paso a paso, foi achegándose a outros países, xeneralizándose a súa fabricación
a partir de mediados do século XIV. Agora, os fabricantes son portugueses. Quen o diría!