A conciliación da vida laboral e familiar é unha cuestión cada vez máis interesante para unha parte importante dos traballadores por conta allea. Na maioría dos países da Unión Europea, a xornada laboral é inferior ás 40 horas semanais. En España, segundo o artigo 34 do propio Estatuto dos Traballadores, “a xornada ordinaria máxima é de 40 horas semanais”. A pesar de todo, a maioría dos convenios colectivos (negociados e asinados entre os representantes dos traballadores e das empresas) xa recoñecen xornadas inferiores ás 38 horas semanais.
O tempo de traballo, en España, páctase nos convenios colectivos ou en contrátoos de traballo, subscribidos entre a empresa e o traballador. Agora os axentes sociais, empresarios e sindicatos, están a negociar unha rebaixa da xornada laboral ordinaria, pasando das 40 ás 37,50 horas semanais. Esta circunstancia favorecería unha maior conciliación familiar ou persoal, é dicir máis tempo para o lecer ou o dedicarse a outra cuestión diferente ao traballo habitual.
Como todo cambio ou dereito, sempre hai sectores ou persoas contrarias á redución do tempo de traballo, pensando en que prexudicará á empresa e iso non se axusta á realidade. A produtividade é unha cuestión moito máis importante para a empresa e na que deben estar interesados, tanto os traballadores como os empregadores, independentemente do tempo que se dedica ao traballo. Pensemos que hai máis de 40 anos que a xornada laboral non sufriu ningún tipo de variación e que tamén afecta as persoas que non están sometidos á negociación colectiva.
