“Solidariedade e humanidade” – José Manuel Pena

12 Xullo 2024

Algunha xente continúa cunhas mentalidades moi pechadas e pouco empáticas cos problemas e as vivencias doutras persoas que padecen situacións difíciles ou complicadas. Algo similar sucede cos menores migrantes, non acompañados que chegaron ao noso país, en busca de oportunidades e poder vivir cun mínimo de dignidade. Pois hai algúns prehistóricos inquisidores que xa os tratan de estigmatizar mentindo e culpándolles de ser uns futuros violadores, ladróns, vagos, asasinos, tratándoos coma se fosen peor ca ganado.

Os inmigrantes ilegais, sen papeis, son persoas e como tales hai que tratalos. Escoito a un comentarista da dereita máis radical e inhumana que se, por exemplo, ao seu fillo atópano en Francia chamaríano para que pasase a recollelo. Entón porque non chaman aos pais, deses menores, en Marrocos ou Mauritania para que os seus pais fáganse cargo deles. Senvergonza, sen escrúpulos. Non é o mesmo, mentres teu fillo está de paseo e gozando en Francia eses menores pasan fame, miseria e as consecuencias deses réximes pouco democráticos, nos seus países de orixe.

Por solidariedade e humanidade, deixando ao carón as ideoloxías partidistas, deber acoller a todos eses menores de acordo coas posibilidades de cada comunidade. Non queda outra, é o máis sensato e necesario para un país como España e todos da propia Unión Europea. Non podemos movernos pola cor da pel, acollemos a nenos ucraínos e rexeitamos aos nenos africanos. Menos hipocrisía e máis sensatez.

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...