“La historia se repite”. Manuel Dominguez

24 Xullo 2024

La historia se repite.

Sea en las costas de Argentina, las aguas de Terranova o el Gran Sol, el mar es un gran cementerio.

La mar que da vida y sustento, el mar, sea Neptuno o Poseidón, reclama vidas.

Todos los años, sea verano o invierno, Galicia tierra de mar y campo.

Rosalía de Castro gran poetisa, se preguntaba si la gaita gallega, canta o llora.

Hoy como ayer y tal vez mañana, Galicia llorará, lo describía muy bien en su poema nuestra Rosalía.

Éste vaise i aquél vaise,
e todos, todos se van.
Galicia, sin homes quedas
que te poidan traballar.
Tes, en cambio, orfos e orfas
e campos de soledad,
e nais que non teñen fillos
e fillos que non tén pais.
E tes corazóns que sufren
longas ausencias mortás,
viudas de vivos e mortos
que ninguén consolará.

Siempre pensé en mi mundo ilusorio, que debiera haber una ley que prohibiera a los niños y niñas ser huérfanos, sea padre o madre, ambos son necesarios para la normal vida, crecimiento de la infancia.

Es un dolor cruel, inhumano, privarles del derecho a la felicidad.

La península del Barbanza, por una cara la ría de Arosa por la otra el Atlántico y entre ambas, campesinos, labradores, ganaderos, cada día a menos, en este mundo sin sentido.

De una manera u otra, todos tenemos por quien llorar.

Por quién doblan las campanas. Su autor, Ernest Hemingway, Se preguntaba 

Las campanas doblan por nosotros

manueldominguez.eslavozdelaemigracion.es

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...