Observamos, de maneira obxectiva, que na maioría das mobilizacións, concentracións, manifestacións ou eventos reivindicativos sempre están as mesmas persoas e colectivos. Vemos unha falta de empatía e solidariedade, por parte de moitas persoas que non pensan máis que en si mesmas. Se algo non lles afecta, directamente, para elas non existe ou non lles importa. Non pensan máis aló da súa efémera existencia, viven o seu presente e o futuro non existe na súa pobre mentalidade.
Son inconscientes da historia dos pobos e comunidades. Non queren saber que si teñen un traballo digno e ben retribuído; unha pensión suficiente; un centro de día ou xeriátrico, unha sanidade pública gratuíta e universal, unhas subvencións e axudas (algunhas a fondo perdido) para desenvolver os seus proxectos e actividades profesionais ou empresariais é grazas á loita de todas esas persoas e colectivos. É grazas a que uns deron a cara para que agora eses seres insolidarios, cobizosos e avaros saquen partido da loita e o esforzo dos demais.
Por outra banda, resulta paradoxal que cando hai un acto festivo, gastronómico ou lúdico son os primeiros en presentarse. Se é gratis moito mellor, aínda que os fondos salgan do erario público. Son persoas que non achegan nada á sociedade. En moitas ocasións mesmo se dedican a molestar e a presumir das súas “batallitas” do pasado diante dun vaso de viño ou un cubalibre. Non, de ningunha maneira estas actitudes poden xustificarse pola ignorancia, iso ten outra denominación: maldade, cobiza e soberbia.
