
Oficialmente -que se saiba- o Plan de Ordenaciòn dos Espazos Marítimos e a súa poxa pola potencia eólica que este plan contempla non están concedidos, mais as empresas teoricamente concernidas nas concesións -pola Xunta, polo Goberno?- realizan en augas galegas que poderían acoller os parques de aeroxeradores prospeccións submarinas que afectan á pesca. Con que autorizacións, con que autoridade?. Ninguén o sabe oficialmente, aínda que caben poucas especulacións a este respecto, tendo en conta que autoridade se responsabiliza desas augas: a Xunta de Galicia.
Nas últimas horas barcos galegos que faenan á volanta denunciaron que o buque británico Ivero, que realiza traballos para empresas promotoras da eólica mariña en augas galegas (zona NO2) está a demandar que abandonen a súa zona de pesca para poder el facer prospeccións do fondo mariño.
Son, polo de agora, simples peticións, máis ou menos amables, máis ou menos formais, indicadoras non obstante, de que as autoridades galegas non están a poñer os máis mínimos obstáculos para que esas tarefas de prospección se leven a cabo. E o obxectivo está nidiamente claro: preparar a planificación do que serán os fondos mariños a ocupar polos aeroxeradores que darán continuidade no mar ao labor que outros aeroxeradores levan a cabo dende vai anos nos montes da comunidade autónoma galega. Cando nos deamos de conta só quedará o “consummatum est”. Será esa costa de Galicia o Gólgota do sector pesqueiro galego, así Deus me salve.
Como xa é sabido a frota alega contra seis proxectos de eólica mariña que se pretende localizar en zonas non avaliadas en función das súas afectacións. Son os proxectos “Xistral”, “O boi” e “Atlántico” 1,2,3 e 4 previstos ao longo da extensión do litoral galego.
A frota esixe a incorporación de informes sobre as afectacións de cada un dos caladoiros afectados, as especies existentes nas zonas nas que se instalarán os parques e o impacto sobre a conectividade dos ecosistemas, “especialmente os corredores das especies migratorias”. Tamén resulta imprescindible o informe do Instituto Español de Oceanografía sobre a distribución espacial dos stocks nas zonas propostas no POEM e os trocos asociados á instalación das infraestruturas eólicas, porque o proxecto, argumentan, carece de datos necesarios e relevantes “para valorar as sjnerxias relativas á pesca”. Reclama a frota que se teñan en conta normas internacionais coma o Convenio sobre protección do medio mariño do Nordés Atlántico, Convenio Ospar, que estabelece o Principio de Precaución, o Real Decreto 363/2017, de 8 de abril, que fixa un marco para a ordenación do espazo marítimo que sinala que se “terán debidamente en conta as peculiaridades das demarcacións mariñas, as actividades e usos existentes e futuros pertinentes e as súas repercusións no medio ambiente, e en especial sobre as especies e espazos protexidos, e os recursos, tendo tamén en conta as interaccións entre terra e mar”.
Como di a Plataforma en Defensa da Pesca e dos Ecosistemas Mariños, “comezan os primeiros impactos”.


