“Os silencios que chían e non se queren escoitar”. Antón Luaces

18 Xuño 2024

Altri é, agora, a causa. Pero en Galicia existen moitos silencios que amortallan vivos estrondos de verdades do tamaño da Curota, que é montaña criadoiro de realidades. Altri obriga a manter silencios alí onde máis berros da verdade deberían se producir. 

Galicia, ao igual que a práctica totalidade das comunidades autónomas españolas, dispón de medios de comunicación de seu: por exemplo radio e televisión con anos dabondo de prestación de servizos como para que bo número do seu plantel de traballadores cotizara á Seguridade Social o tempo necesario como para se xubilar “na casa”. A maiores, a Xunta e cada unha das consellerías que integran o goberno galego, “adoban” económicamente as substancias que producen na súa “cociña” outros medios que, sendo alleos á nómina competencial, actúan nun sistema de evidente acubillo a canta iniciativa emana de San Caetano,  sen análise crítica algunha que levar a quen os le, olla ou escoita. Son medios que co seu silencio evitan informar de cuestións incómodas para a Xunta, tal e como aconteceu a pasada semana coas manifestacións, marítimas e terrestres,  en contra da pasteira portuguesa que tenta converter o río Ulla nun medio para o servizo de lavado da celulosa empregada para a confección de materias a utilizar nos seus obradoiros, ao tempo que  emisario doutras augas xuxas que verterán na ría de Arousa  para lle dar o R.I.P. a moito do que serve de sistema de vida e traballo a varios milleiros de homes e mulleres que dependen do peixe e o marisco que esa ría produce.

Laiábase -ao tempo que o denunciaba públicamente nas redes sociais- un cualificado medioambientalista integrado en WWF desde vai moitos anos, dos silencios que, en relación con esas manifestacións citadas, gardaron e gardan os medios de comunicación de titularidade autonómica, sabedores os seus rectores de que non por iso calan outros medios de comunicación que sí servirán aos seus seguidores as novas a tal respecto porque en Galicia interesa saber que vai pasar con esa industria contaminante a instalarse en Palas de Rei.

É posible que, nos tempos actuais, poida pensar alguén na Xunta de Galicia que, porque calen a radio e a televisión autonómicas un acto de protesta como o realizado contra Altri, non ecoe tal acto dentro e fóra do territorio galego?. 

Foron moitos os que demandaron unha saída válida para un proxecto -o de Altri-  que a inmensa maioría dos galegos rexeitan. Sábeno na Xunta (que o apoia) e sábese nos medios que a Xunta controla e silencia. Máis, por outra banda, mantense ese obxectivo de calar e ignorar, coma se o silencio fose a solución. 

Tal silencio nunca moito dura.

Outros artigos

“Cordura y centralidad”. Alberto Barciela

Los anhelos, las ambiciones desmedidas, pero también las más o menos comprensibles, se confunden entre tantos escombros, entre los cascotes de lo que fueron los valores consensuados por la sociedad, la política, la Justicia, la economía. Incluso las referencias...

+

“Homenaxe ao doutor Sixto Seco” – Xosé González Martínez

Cando o correlixionario e amigo Luís Soto Fernández, fundador da UPG, puido volver do exilio mexicano, facíao todos os anos pola primavera. Acudía sempre a recollelo ao aeroporto. Camiño da súa natal Vilanova dos Infantes, faciamos unha parada na igrexa conventual de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Solidariedade e humanidade” – José Manuel Pena

“Solidariedade e humanidade” – José Manuel Pena

Algunha xente continúa cunhas mentalidades moi pechadas e pouco empáticas cos problemas e as vivencias doutras persoas que padecen situacións difíciles ou complicadas. Algo similar sucede cos menores migrantes, non acompañados que chegaron ao noso país, en busca de...

“Cuando el payaso llora” – Manuel Domínguez

“Cuando el payaso llora” – Manuel Domínguez

Cuando el Payaso llora. A punto de salir a pista, tras las cortinas, los últimos minutos, la tele habla de los niños asesinados en Gaza, el bombardeo cruento del Hospital en Ucrania, tanta muerte inocente. Al payaso le cae una lagrima, recorre su mejilla dejando...