“Eurocopa”. Xulio Xiz

18 Xuño 2024

Noto o peso dos anos, máis ca fisicamente nas continuas referencias a tempos idos. E non porque xeneralice a bondade do pasado, que moito habería que matizar, senón porque o paso do tempo me vai permitindo comparar situacións que me parecen aberrantes.

O deporte – panem e circenses – sempre foi moito máis que a expresión de potencia física e harmonía expresiva, e hai moitas décadas había a opinión xeneralizada que se nos ofrecía a cachón desde os medios oficiais para que na súa contemplación desfogásemos ímpetus e ansias.

Que os medios de información públicos dediquen as tardes da fin de semana aos deportes, esencialmente fútbol, por riba das noticias xerais paréceme un despropósito consciente que seguro coincide coa apetencia da maioría de oíntes e televidentes, polo que case me chega a parecer natural. Pero os que somos adictos ás noticias a hora fixa – quizais pola continuidade destas daquel “parte” cuartelario que nos permitía saber “parte” do que acontecía no mundo -, temos necesidade de que se respecten eses informativos que se ben nos alteran horas que debían ser plácidas, son a razón de ser – presuntamente imparcial – duns medios que doutro xeito non se diferencian dos que degradan – deforman – o xeito de ver e vivir o mundo.

Estes días, pretenden convencernos de que a Eurocopa é unha das razóns do noso existir, e a fiestra informativa do mediodia para ver o mundo pode pecharse para que contemplemos un partido entre as seleccións de fútbol de Suiza e Hungría. Eu non creo que os rectores da primeira canle pública do país non teñan capacidade de discernir entre o sensato e o insensato. Creo que é moito peor.

Outros artigos

“Cordura y centralidad”. Alberto Barciela

Los anhelos, las ambiciones desmedidas, pero también las más o menos comprensibles, se confunden entre tantos escombros, entre los cascotes de lo que fueron los valores consensuados por la sociedad, la política, la Justicia, la economía. Incluso las referencias...

+

“Homenaxe ao doutor Sixto Seco” – Xosé González Martínez

Cando o correlixionario e amigo Luís Soto Fernández, fundador da UPG, puido volver do exilio mexicano, facíao todos os anos pola primavera. Acudía sempre a recollelo ao aeroporto. Camiño da súa natal Vilanova dos Infantes, faciamos unha parada na igrexa conventual de...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“Solidariedade e humanidade” – José Manuel Pena

“Solidariedade e humanidade” – José Manuel Pena

Algunha xente continúa cunhas mentalidades moi pechadas e pouco empáticas cos problemas e as vivencias doutras persoas que padecen situacións difíciles ou complicadas. Algo similar sucede cos menores migrantes, non acompañados que chegaron ao noso país, en busca de...

“Cuando el payaso llora” – Manuel Domínguez

“Cuando el payaso llora” – Manuel Domínguez

Cuando el Payaso llora. A punto de salir a pista, tras las cortinas, los últimos minutos, la tele habla de los niños asesinados en Gaza, el bombardeo cruento del Hospital en Ucrania, tanta muerte inocente. Al payaso le cae una lagrima, recorre su mejilla dejando...