“Nun dezasete de maio…” – Manuel Domínguez

14 Maio 2024

No dia 17 de maio de 2019 veu a este mundo, não sei se era menino ou menina, uma vida muito especial, uma vida que nos incentiva a viver, a lembrar, uma vida que mantém a esperança de um projeto vivo.

Já são 5 anos, no mundo da informação, dia a dia, onde a notícia é o ar que você respira, 5 anos no mundo do éter e seu irmão no papel saíram às ruas 60 vezes, com tiragem entre 7.000 e 10.000 exemplares, que os Barbanzanos podem desfrutar com uma média de três ou 4 leitores, podem fornecer informação a mais de 30.000 Barbanzanos

Excelentes canetas dão vida a este jovem de 5 anos, o tema é tão amplo e variado como a realidade, cada um com o seu.

Quando digo barbanzanos, não excluo os emigrantes de outras terras, que recorrem a Barbanza.gal para saber o que se passa na terra, ou para consultar uma opinião ou comentário.

Nos próximos cinco anos, será uma década de sua existência, que os deuses do Olimpo deixem minha caneta continuar a viver.

Feliz Dia das Letras Galegas.

Nos vemos

Outros artigos

“El verdadero líder”. Alberto Barciela

​El viaje a España de Robert Prevost, convertido en el Papa León XIV por decisión de un concilio, ha trascendido la mera visita institucional para transformarse en un acontecimiento del espíritu. En Madrid, como lo hará en Barcelona y Canarias, ha emergido con nitidez...

+

“Prioiridade nacional, onde e con quen?-“. Antón Luaces

Dicir "os españois primeiro" é o equivalente a poñer en determinadas bocas citas indebidas e nas mans desas persoas a chave que só abre portas a moi concretos españois que, dende as opcións de VOX e outros partidos das súas  características, constatan que se...

+

“Leire”. Xulio Xiz

Hai tempo que quería escribirlle a Leire, e funo deixando pero de hoxe non pasa. Pode parecer que lle escribo á Leire Díez que anda na boca de todos, pero prefiro outra ben mais inocente.Certo que hai tempo busquei no organigrama de Correos quen tiña autoridade no...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

«Eu non quería morrer alá». Xosé Antonio López Silva

Bastou a aparición dunha palabra —hantavirus— para que regresasen de súpeto ao eido público os medos da COVID: os rumores, a procura de culpables, o instinto de autopreservación, a tendencia inquietante a deshumanizar. Ás veces semella esquecerse que todos os enfermos...