“Enfermedades terminales”. José Manuel Pena

13 Abril 2024

Estos últimos días las visitas al hospital fueron frecuentes para acompañar
a un buen amigo que se encuentra viviendo unos difíciles momentos por su
delicado estado de salud. Esta circunstancia me abrió un poco más los ojos a
la realidad del sufrimiento, el dolor, el estrés, la ansiedad y la enfermedad de
demasiadas personas.
Vivir, en segunda persona, la evolución de enfermedades terminales,
provocadas por tumores convertidos en metástasis, me permitió filosofear y
pensar sobre la fragilidad y la limitación del ser humano. Hay que reconocer la
labor de esos facultativos, enfermeras, auxiliares de enfermería, celadores,
limpiadoras y todo el personal sanitario de cualquier centro hospitalario que se
implican en ayudar a las personas a las que ya no pueden curar pero sí aliviar,
no dejándoles nunca abandonados aunque parezca que no se puede hacer
nada por ellos. Recordar que nadie está libre de pasar por estas circunstancias.
Muchos de estos sanitarios saben que tienen la obligación de ofrecer una
salida al sufrimiento que rebaja la vida del paciente a niveles intolerables y que,
en algunos casos, les lleva a morir sin dignidad. Por otra parte hay algunos
casos contrarios y así recuerdo que, hace unos días, llamando a emergencias
sanitarias (061) para la atención de un enfermo terminal, me encuentro con una
doctora que me recomienda “mejor que se quede en casa para esperar la
muerte”. Ufff, por favor, una persona que no puede ingerir alimentos, ni sólidos
ni líquidos, que tiene fuertes dolores constantes…, por favor. Al final
requerimos la ambulancia para su traslado hospitalario y a que le paliasen el
dolor y le alimentasen de manera parenteral.
Seguro que a mi amigo le llegará la muerte, más temprano que tarde, pero
mientras tanto tiene el derecho a vivir con una mínima calidad de vida y no
seguir padeciendo tanto dolor porque, actualmente, hay terapias y medios
suficientes para paliarlo.
JOSÉ MANUEL PENA

Outros artigos

“Escoitar o vento”. Xosé Antonio López Silva

Cando a secretaria da Academia Sueca a chamou para comunicarlle a concesión do Nobel de Literatura, Anne Carson estaba en Islandia, segundo dixo, escoitando o vento. Aos setenta e seis anos, unha muller que viviu de ensinar grego antigo, traduciu a Safo e deulle nova...

+

“Xosé López, un premio Diego Bernal magistral”. Alberto Barciela

Le conocí en sus andanzas en La Voz de Galicia, le seguí en sus avatares en la Facultad de Comunicación de Santiago -en una carrera muy paralela a la de Margarita Ledo o Paco Campos-, colaboré con él de forma breve en sus trabajos para el Consello da Cultura galega,...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“El arte y la necesidad de pensar”. José Castro López

“El arte y la necesidad de pensar”. José Castro López

Ricardo de la Cierva publicó en los años ochenta el opúsculo titulado Cómo ampliar micultura. ¿Qué puedo hacer?, que escribió con el objetivo de ofrecer una guía prácticapara construir una cultura personal que no consiste solo en adquirir conocimientos, sinoen...

“Juan Magán” – Xulio Xiz

“Juan Magán” – Xulio Xiz

Estes días, Merce e máis eu, mergullámonos cada día no multitudinario ambiente festeiro, disfrutamos coa venerable presencia de Celtas Cortos e ousamos asistir ao concerto de Juan Magán. Con relativo coñecemento do actual mundo musical, que navega de Camilo a India,...

O Barbanza
Resumo de privacidade

Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerche a mellor experiencia de usuario posible. A información das cookies almacénase no teu navegador e realiza funcións tales como recoñecerche cando volves á nosa web ou axudar ao noso equipo para comprender que seccións da web atopas máis interesantes e útiles.