“Paz e despois gloria”. Luís Celeiro

22 Febreiro 2024

Eles tamén ganaron, aínda que desta vez, como noutras ocasións, houbo perdedores
agochados detrás do parapeto da verborrea ou dese inmenso muro de silencio. Tamén
houbo quen, con tristura e desacougo, admitiu a derrota e parece que está en disposición
de intentalo novamente cando proceda e se presente a ocasión. As razóns para aparentar
serenidade e confianza búscanse debaixo das pedras e aparecen no dicionario, explícanse,
repítense cantas veces sexa necesario e malo sexa que non quede, cando menos, a dúbida
nunha parte das cabezas do rabaño de pensantes e votantes.
Pobres eles!, aqueles que recoñeceron que acadaran resultados “malos sen paliativos”,
mentres os seus de máis arriba agarrábanse á lonxanía e mantiñan silencio sepulcral. Non se
acordaban de nada, non foran partícipes de nada e non sabían nada de nada. Outros, tamén
derrotados, mesmo ao rematar o partido, volveron correndo para Madrid e alá seguirán
buscándolle tres pés ao gato. Varios deles acabaron en cero. Os que máis medraron, con
vinte e cinco, cumpriron e, ao seguir a marcaxe do sistema D’Hondt, o primeiro, corenta e o
outro, nove.
Os ganadores están tranquilamente á espera, toman posicións e palmean as redes, que
deben estar limpas e preparadas para a próxima temporada, cando moitos dos
protagonistas de hoxe vaian polo camiño da retirada. En política, como di a Tía Manuela, o
importante é participar, incorporarse á acción, opinar, traballar, ofrecer, cumprir e marchar
para deixar o camiño limpo e aberto, para que quen queira poida libremente andar por el.
O día das votacións é moi parecido a ese día da feira de Carballo, na que, como en calquera
feira, “cando un perde, outro gana”. Se acaso, aquí todos, tanto os que ganan como os que
perden, traballan “para que gane o pobo”. E o pobo, contento? Se melloran os servizos, se a
educación e a sanidade van a mellor, se as estradas, as comunicacións e as pensións
funcionan, “que máis podemos pedir?”.
Podemos pedir que erradiquen da acción política a falsidade e a mentira, os enganos e o
encubrimento. Podemos! E sabemos que as verdades hai que dicilas e, se é necesario,
reiteralas para que segan acompañando á xustiza e á liberdade. Gloria, a veciña do terceiro,
é contundente: “Aos que tapan, ocultan ou distorsionan a realidade, hai que mandarlles
parar” e, aínda que sexa en seco, teñen que parar.
Paz e despois gloria. Todo está no programa, nese programa perfectamente pensado por
xente que sabe, correctamente deseñado por especialistas experimentados, ben impreso e
dixitalizado, ben preparado e disposto, dende o principio, para aguantar o que lle poñan. O
programa é como a guía que poucos len, menos cren e ninguén segue.

Outros artigos

“Plácido Vila”. Xulio Xiz

Vivo na Milagrosa, onde hai tempo entrar no recinto murado era “ir a Lugo”, e agora – integrados mesmo nominalmente – o que antes parecía distante, a paso setentón faise en vinte minutos, e trinta se temos a ousadía de levar o coche. O centro de saúde da rúa...

+

“Ser joven en España”. José Castro López

La mayoría de las sentencias judiciales pasan desapercibidas. Otras, sin embargo, sonmuy llamativas porque el veredicto recae sobre aspectos muy sensibles de la vida socialo familiar. Como ha ocurrido en Italia.Hace unos meses un tribunal obligó a dos hombres de 40 y...

+

“La palabra y el libro”. Alberto Barciela

La palabra es la mayor intuición de los humanos, y su mayor logro colectivo. Con ellas, con su cúmulo, los racionales nos distinguimos, construimos mundos, los narramos, elaboramos cosmos propios y extraños; adquirimos universos reales y proyectamos otros imaginarios....

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“25 de abril”. Manuel Dominguez

“25 de abril”. Manuel Dominguez

Este 25 abril 2024 cumple 50 años, medio siglo de historia, de aquella revolución de los claveles que trajo la democracia a Portugal. Fue la primera vez en la historia que los militares entregan el poder al pueblo y no se quedan en el cómodo sofá de la dictadura, como...

“Nuevo gobierno y muchos retos”. José Antonio Constenla

“Nuevo gobierno y muchos retos”. José Antonio Constenla

“Palabras, palabras, palabras”, decía Hamlet. “Gestos, gestos, gestos”, dicenahora analistas y politólogos. La política es palabra, es negociación, esdiscurso, es arte, y en este arte son fundamentales los gestos. Estos alberganuna intención política, crean un relato...