“Os franceses berran NUNCA MÁIS ao peche do Golfo de Biscaia” – Antón Luaces

22 Febreiro 2024

Algo máis de 400 embarcacións francesas que faenan decote na costa atlántica remataron onte o confinamento no peirao de Lorient dende o 22 de xaneiro ata o 20 de febreiro. Un peche decretado para protexer os golfiños da captura accidental, que dou como resultado perdas irrecuperables para todos os elos da cadea da industria. Noxo incluído, segundo dixo Olivier Le Nézet, presidente de Sem Lorient-Keroman, que xestiona o porto pesqueiro de Morbihan.

A traca de remate a este atraco perpetrado pola UE puxérona as 250 persoas que se reuniron no antedito porto galo para facerse unha foto de familia ao berro de “Nunca Máis” tantas veces empregado en Galicia no episodio do Prestige. Foi o testemuño dunha protesta, ao mesmo tempo que unha proba da unión do sector. Pura simboloxía, si, máis os franceses fixeron o que os pescadores españois non foron quen de levar a cabo malia o ter anunciado.  Porque a protesta, aseguran, é xusta.

Canto perdeu a frota pesqueira do Cantábrico español por este peche imposto pola Comisión Europea?.

España non ofreceu datos, pero os franceses son contundentes: as últimas tres semanas de peche suporían “una perda de volume de peixe desembarcado do 48% (2.700 toneladas  menos) e unha perda de valor do 57% (-9,4 millóns de euros) en comparanza con 2023, para as subhastas afectadas polo peche.

Só no porto de Lorient hai 500 toneladas menos, o que representa dous millóns de euros, ou una perda neta de dereitos para o porto de 350.000 euros.

A estas cifras hai que sumar as das empresas de mantemento dos barcos, ás que se prohibiu intervir na prestación dese servizo. E o atraso no pagamento das axudas estatais puxo en dificultades a algúns clientes e deixando ás empresas con débedas impagas.

O máis curioso da decisión europea de pechar a pesca é que durante o confinamento da frota -tamén afectou aos barcos españois- o encallamento de golfiños continuou mentres os barcos permanecían no porto: 75 fronte a 93 o ano pasado polas mesmas datas. De que morreron?. Os pescadores levan  moitos anos tentando evitar na medida do posible a captura de arroaces, e amosan a súa desconformidade con esta medida adoptada pola CE cun razoamento sinxelo: “Cando falamos de sostibilidade non  só podemos falar dela dende un prisma medioambiental, se non tamén social e económico. A profesión pide una toma de control político do tema. Non aceptará outro peche”.

O golfo ía reabrirse hoxe, mércores, pero os barcos franceses non o van facer ata os vindeiros días. Eles marcan a ruta a seguir e en España criticamos o que os franceses levan na cabo para, posteriormente, facermos o mesmo. Unha outra  vez non existe unidade de acción, dicía un armador de Euskadi, “e o que fan os franceses é marcarnos o  camiño”

Outros artigos

“Plácido Vila”. Xulio Xiz

Vivo na Milagrosa, onde hai tempo entrar no recinto murado era “ir a Lugo”, e agora – integrados mesmo nominalmente – o que antes parecía distante, a paso setentón faise en vinte minutos, e trinta se temos a ousadía de levar o coche. O centro de saúde da rúa...

+

“Ser joven en España”. José Castro López

La mayoría de las sentencias judiciales pasan desapercibidas. Otras, sin embargo, sonmuy llamativas porque el veredicto recae sobre aspectos muy sensibles de la vida socialo familiar. Como ha ocurrido en Italia.Hace unos meses un tribunal obligó a dos hombres de 40 y...

+

“La palabra y el libro”. Alberto Barciela

La palabra es la mayor intuición de los humanos, y su mayor logro colectivo. Con ellas, con su cúmulo, los racionales nos distinguimos, construimos mundos, los narramos, elaboramos cosmos propios y extraños; adquirimos universos reales y proyectamos otros imaginarios....

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

“25 de abril”. Manuel Dominguez

“25 de abril”. Manuel Dominguez

Este 25 abril 2024 cumple 50 años, medio siglo de historia, de aquella revolución de los claveles que trajo la democracia a Portugal. Fue la primera vez en la historia que los militares entregan el poder al pueblo y no se quedan en el cómodo sofá de la dictadura, como...

“Nuevo gobierno y muchos retos”. José Antonio Constenla

“Nuevo gobierno y muchos retos”. José Antonio Constenla

“Palabras, palabras, palabras”, decía Hamlet. “Gestos, gestos, gestos”, dicenahora analistas y politólogos. La política es palabra, es negociación, esdiscurso, es arte, y en este arte son fundamentales los gestos. Estos alberganuna intención política, crean un relato...