“Villa de Pitanxo: quen minte aquí, señoría?”. Antón Luaces

28 Novembro 2023

Case que dous anos despois do naufraxio en Terranova do arrastreiro de Marín “Villa de Pitanxo”, seguen as contradicións nas declaracións do patrón e un sobriño deste, as da casa armadora Nores, e un mariñeiro ghanés, tripulante do buque afundido a cuxas teses se sumou esta semana outro extripulante do mesmo buque nas declaracións realizadas o luns na Audiencia Nacional que responsabilizan en gran medida a Juan Enrique Padín, patrón do arrastreiro, no naufraxio deste en augas de Terranova o 15 de febreiro de 2022.
Na sala sobrevoou un argumento utilizado por Samuel Koufie, mariñeiro ghanés e sobrevivente do naufraxio, que mantén desde o principio que o afundimento do arrastreiro foi debido a un sobreesforzo realizado cos sistemas de tracción do Villa de Pitanxo para “meter” a bordo unha gran copada de peixe cando as condicións de mar e vento reinantes recomendaban arriar os aparellos e poñerse á capa.
Quedou tamén no aire a contradición entre as partes declarantes no que atinxe ás condicións de seguridade a bordo: mentres que o patrón fai firme que no Villa de Pitanxo se facían simulacros de sobrevivencia e contraincendios (tal e como estabelecen as normas) Samuel Koufie alegou que nunca nas dúas mareas que botou a bordo do Villa de Pitanxo se realizaran eses simulacros de sobrevivencia, abandono de buque ou por causa de incendio a bordo, malia saberen todos que era norma de obrigado cumprimento.
A escaleira exterior da cuberta superior non existía, motivo polo que non se podía acceder a onde estaban as balsas salvavidas. Este feito obrigou aos mariñeiros a cruzar a ponte do barco para poderen chegar ás balsas. O arrastreiro escorou de babor, o que impedía o desprazamento dos mariñeiros por esta banda.
A todo isto suman os extensos horarios de traballo: ata 24 horas seguidas.
No naufraxio faleceron 21 tripulantes.

Outros artigos

“Reto astrolabio”. Alberto Barciela

El mar merece respeto, aun así reclama y admite audacias, quizás motivadas por el horizonte casi infinito. El ser humano, en la búsqueda de sí mismo, de completar inquietudes y afanes, de responder a su curiosidad, acepta con gusto el reto de los nuevos rumbos,...

+

“Paz e despois gloria”. Luís Celeiro

Eles tamén ganaron, aínda que desta vez, como noutras ocasións, houbo perdedoresagochados detrás do parapeto da verborrea ou dese inmenso muro de silencio. Taménhoubo quen, con tristura e desacougo, admitiu a derrota e parece que está en disposiciónde intentalo...

+

Publicidade

Revista en papel

Opinión

Rosmando”. Xulio Xiz

Rosmando”. Xulio Xiz

Sorprendeu Democracia Orensana neste 18F entrando no Parlamento de Galicia por unha porta pequena cun resultado grande. Sorprendeume ver por Televisión a Jácome - do que a pesar de dedicarse á televisión local polo que tiña que caerme simpático, pode máis en...

“Creer en los políticos”- José Manuel Pena

“Creer en los políticos”- José Manuel Pena

“Con lo que cuesta la compra de un tanque, para la guerra, podrían comer unas 30.000 personas”. “900 euros es lo que cuesta insertar a una persona para el mundo laboral”. “Hace mucho tiempo que ya es difícil creer en la mayoría de los políticos, no es de recibo que se...